در ۱۹ تیر ۱۴۰۵، چین با فرود موفقیتآمیز بوستر مرحله اول موشک «لانگ مارچ ۱۰B» روی یک شناور در دریای چین جنوبی، نقطه عطفی بزرگ را در صنعت فضایی خود رقم زد. این فرود موفق، چین را بعد از آمریکا به تنها دومین کشور جهان تبدیل کرده که موفق به بازیابی سالم یک بوستر موشکی کلاس مداری شده است
پیش از این، انحصار فناوری موشکهای چندبارمصرف و فرود عمودی در اختیار شرکتهای آمریکایی اسپیسایکس و بلو ارجین بود. اکنون «شرکت علوم و فناوری هوافضای چین» (CASC) با این دستاورد فنی و نمادین، خود را به عنوان سومین نهاد در سراسر جهان با توانمندی هدایت و فرود عمودی کنترلشده یک بوستر مداری مطرح کرده است.
خانواده موشکهای لانگ مارچ ۱۰، ستون فقرات اصلی چین برای اعزام فضانورد به ماه تا پیش از سال ۲۰۳۰ است. این خانواده شامل نسخههای غولپیکر با بوسترهای جانبی برای پرتاب فضاپیمای قمری و ماهنشین، نسخه ۱۰A برای اعزام فضانورد به ایستگاه فضایی تیانگونگ و نسخه باربری ۱۰B برای حمل محموله به مدار نزدیک زمین است.
چین برای بازیابی موشک، برخلاف اسپیسایکس از پایههای فرود سنگین استفاده نکرده است. مهندسان چینی با نصب قلابهایی روی بوستر و بهکارگیری شبکهای از کابلهای متحرک، آن را هنگام فرود در هوا مهار کردند. کاهش وزن موشک با حذف پایهها، به معنای توانایی حمل محموله بیشتر خواهد بود.
با وجود این موفقیت، چین هنوز فاصله قابلتوجهی با اسپیسایکس دارد. فالکون ۹ تاکنون بیش از ۶۰۰ بار بازیابی شده و دوباره به پرواز درآمده است، در حالی که چین تازه نخستین بازیابی خود را انجام داده و اکنون باید نشان دهد این بوستر واقعا چندبارمصرف است. بااینحال، سرعت پیشرفت برنامه فضایی چین نشان میدهد این فاصله احتمالا در سالهای آینده کمتر خواهد شد.
پیش از این، انحصار فناوری موشکهای چندبارمصرف و فرود عمودی در اختیار شرکتهای آمریکایی اسپیسایکس و بلو ارجین بود. اکنون «شرکت علوم و فناوری هوافضای چین» (CASC) با این دستاورد فنی و نمادین، خود را به عنوان سومین نهاد در سراسر جهان با توانمندی هدایت و فرود عمودی کنترلشده یک بوستر مداری مطرح کرده است.
خانواده موشکهای لانگ مارچ ۱۰، ستون فقرات اصلی چین برای اعزام فضانورد به ماه تا پیش از سال ۲۰۳۰ است. این خانواده شامل نسخههای غولپیکر با بوسترهای جانبی برای پرتاب فضاپیمای قمری و ماهنشین، نسخه ۱۰A برای اعزام فضانورد به ایستگاه فضایی تیانگونگ و نسخه باربری ۱۰B برای حمل محموله به مدار نزدیک زمین است.
چین برای بازیابی موشک، برخلاف اسپیسایکس از پایههای فرود سنگین استفاده نکرده است. مهندسان چینی با نصب قلابهایی روی بوستر و بهکارگیری شبکهای از کابلهای متحرک، آن را هنگام فرود در هوا مهار کردند. کاهش وزن موشک با حذف پایهها، به معنای توانایی حمل محموله بیشتر خواهد بود.
با وجود این موفقیت، چین هنوز فاصله قابلتوجهی با اسپیسایکس دارد. فالکون ۹ تاکنون بیش از ۶۰۰ بار بازیابی شده و دوباره به پرواز درآمده است، در حالی که چین تازه نخستین بازیابی خود را انجام داده و اکنون باید نشان دهد این بوستر واقعا چندبارمصرف است. بااینحال، سرعت پیشرفت برنامه فضایی چین نشان میدهد این فاصله احتمالا در سالهای آینده کمتر خواهد شد.
