مهر بررسی کرد؛ چرا حزب الله لبنان با توافق واشنگتن مخالف است؟
مخالفت قاطعانه با توافقات تحمیلی، مختصات ساختاری «محور مقاومت» را به عنوان بازیگری هوشمند و تعیینکننده در معادلات ژئوپلیتیک آشکار میسازد که نخستین ویژگی آن، نگاه هستیشناسانه و غیرقابلمذاکره به «قدرت سخت و بازدارندگی» به عنوان تنها سپر دفاعی در برابر پروژههای توسعهطلبانه است.
این رویکردِ متکی بر توان نظامی، با پیوستگی ارگانیک و تعهدی خدشهناپذیر به بدنه اجتماعی گره خورده است؛ به گونهای که مقاومت هرگز به معادلاتی که به آوارگی پایگاه مردمیاش و تبدیل مناطق مسکونی جنوب به کمربند حائل یا «منطقه سوخته» بینجامد، تن نخواهد داد.
افزون بر این برخورداری از هوشمندی راهبردی و درک واقعبینانه از دکترین دشمن سبب میشود تا این محور به جای گرفتار شدن در تله توافقاتِ تفرقهافکن و امید بستن به تضمینهای شکننده بینالمللی، دکترین «فرسایش راهبردی» و «مقاومت فعال» را در میدان عمل پیادهسازی کند.
راهبردی که با طی کردن روند تدریجی هزینههای امنیتی و نظامی، خروج اشغالگران از اراضی را از یک وعده مبهم دیپلماتیک به یک اجبار در میدان و عمل تبدیل میسازد.