احمد نجفی: تصاویر تشییع را برای آمریکا فرستادم
پاسخ فقط یک جمله بود: «غیرقابل تصور»
بازیگر سینما و تلویزیون در گفتگو با تسنیم:
یک آدم بزرگ و فردی فهیم را از دست دادیم؛ آدمی که دنیا را خوب میفهمید اما مهمتر از آن این بود که دلشوره این مملکت را داشت. وقتی به دوران رهبری ایشان نگاه میکنیم متوجه نکات عمیقی میشویم.
من خودم فکر میکردم که باید مقابل دشمن قهاری مثل آمریکا حرف زد و برای این مملکت تبلیغ کند، اما حالا میفهمم که ایشان چه کار عظیمی برای این مملکت انجام داده است؛ او در سکوت و آرامش توانست کشور را با درایت حفظ کند. او همه زندگیاش را برای این مملکت گذاشت؛ دیگر چه باید بکند؟ مهمترین چیز زندگیاش بود که آن را هم گذاشت.
مردم بار دیگر عشق و علاقه خود به رهبرشان را به نمایش گذاشتند و آنچه در مراسم تشییع دیده شد، فقط حضور یک جمعیت میلیونی نبود؛ بلکه جلوهای از یک باور عمیق و ریشهدار بود. وقتی نوجوانان ۱۰ و ۱۲ ساله را در میان جمعیت دیدم، با خودم گفتم سینماگران ما باید از همین نسل درس بگیرند. من ارتباطم فقط با همین مردم است و آنها نشان دادند که قدردان رهبر شهید خود هستند. این حضور، صرفاً یک مراسم تشییع نبود، بلکه نمایش یک فرهنگ مبتنی بر اعتماد، اعتقاد و وفاداری بود.
مردمی که به خیابانها آمدند، از سر باور و دلبستگی آمدند. آنها میخواستند بگویند رهبر شهید فقط یک فرد نبود، بلکه نقشی تعیینکننده در آینده این کشور و زندگی مردم داشت. این مردم با چشم خود فراز و نشیبهای سالهای گذشته را دیدهاند و برای همین چنین حضوری رقم خورد.
جالب است که تصاویر این مراسم را برای یکی از دوستانم در آمریکا فرستادم و او در پاسخ نوشت: «غیرقابل تصور و شگفتانگیز است.» این همان واقعیتی است که گاهی خودمان کمتر از دیگران میبینیم و به جای دیدن این سرمایه اجتماعی، مدام گلایه میکنیم.
خوشبختانه مراسمی در شأن رهبر شهید برگزار شد و مردم نیز حق این وداع تاریخی را ادا کردند؛ اما این پایان راه نیست. اگر قرار باشد همهچیز به همین تشییع ختم شود، بخش مهمی از مسئولیت ما نادیده گرفته شده است. باید اندیشه، منش، دلسوزی و نگاه ایشان در حوزههای فرهنگ، اقتصاد، سیاست و مدیریت کشور بازخوانی و در عمل دنبال شود.
tasnimnews.ir/3644713
پاسخ فقط یک جمله بود: «غیرقابل تصور»
بازیگر سینما و تلویزیون در گفتگو با تسنیم:
یک آدم بزرگ و فردی فهیم را از دست دادیم؛ آدمی که دنیا را خوب میفهمید اما مهمتر از آن این بود که دلشوره این مملکت را داشت. وقتی به دوران رهبری ایشان نگاه میکنیم متوجه نکات عمیقی میشویم.
من خودم فکر میکردم که باید مقابل دشمن قهاری مثل آمریکا حرف زد و برای این مملکت تبلیغ کند، اما حالا میفهمم که ایشان چه کار عظیمی برای این مملکت انجام داده است؛ او در سکوت و آرامش توانست کشور را با درایت حفظ کند. او همه زندگیاش را برای این مملکت گذاشت؛ دیگر چه باید بکند؟ مهمترین چیز زندگیاش بود که آن را هم گذاشت.
مردم بار دیگر عشق و علاقه خود به رهبرشان را به نمایش گذاشتند و آنچه در مراسم تشییع دیده شد، فقط حضور یک جمعیت میلیونی نبود؛ بلکه جلوهای از یک باور عمیق و ریشهدار بود. وقتی نوجوانان ۱۰ و ۱۲ ساله را در میان جمعیت دیدم، با خودم گفتم سینماگران ما باید از همین نسل درس بگیرند. من ارتباطم فقط با همین مردم است و آنها نشان دادند که قدردان رهبر شهید خود هستند. این حضور، صرفاً یک مراسم تشییع نبود، بلکه نمایش یک فرهنگ مبتنی بر اعتماد، اعتقاد و وفاداری بود.
مردمی که به خیابانها آمدند، از سر باور و دلبستگی آمدند. آنها میخواستند بگویند رهبر شهید فقط یک فرد نبود، بلکه نقشی تعیینکننده در آینده این کشور و زندگی مردم داشت. این مردم با چشم خود فراز و نشیبهای سالهای گذشته را دیدهاند و برای همین چنین حضوری رقم خورد.
جالب است که تصاویر این مراسم را برای یکی از دوستانم در آمریکا فرستادم و او در پاسخ نوشت: «غیرقابل تصور و شگفتانگیز است.» این همان واقعیتی است که گاهی خودمان کمتر از دیگران میبینیم و به جای دیدن این سرمایه اجتماعی، مدام گلایه میکنیم.
خوشبختانه مراسمی در شأن رهبر شهید برگزار شد و مردم نیز حق این وداع تاریخی را ادا کردند؛ اما این پایان راه نیست. اگر قرار باشد همهچیز به همین تشییع ختم شود، بخش مهمی از مسئولیت ما نادیده گرفته شده است. باید اندیشه، منش، دلسوزی و نگاه ایشان در حوزههای فرهنگ، اقتصاد، سیاست و مدیریت کشور بازخوانی و در عمل دنبال شود.
tasnimnews.ir/3644713
