جانمان رفت اما با این کلام صاحب جانها زندهایم که شهدا زنده هستند و با قدرت در مسیر آقای شهیدمان قدم برمیداریم و یکصدا خواستار تعبیر عینی حمل پرچمهای «یالثارات الحسین» هستیم.
هزار مرتبه بهتر از ما، آیتالله جوادی آملی گفتند: «اللهم انه نزل مجاهدا موحدا؛ خدایا، او در حالی به سوی تو آمده است که مجاهد و یکتاپرست بود، اللهم اللهم اللهم انه نزل عندک شهیدا؛ خدایا، خدایا، خدایا، او نزد تو فرود آمده و در پیشگاه تو بهعنوان شهید حاضر شده است، اللهم انه نزل عندک قتیلا للاسلام قتیلا لامه مسلما؛ خدایا، او نزد تو آمده است در حالی که برای اسلام کشته شده و در راه امت مسلمان جان باخته است.»
البته این بیت شکاهار حضرت سعدی، زمزمه مردم بود که میگفتند «من خود به چشم خویشتن، دیدم که جانم میرود»؛ واقعاً دیدیم که جانمان چطور رفت، ولی دلخوش به این کلام الهی هستیم که میفرماید «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ؛ و هرگز گمان مبر آنان که در راه خدا کشته شدند مرده اند، بلکه زنده اند و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند.»۱۶۹. آلعمران