مهر بررسی کرد؛
معمار امنیت؛ نگاهی به میراث شهید خامنه ای در حوزه دفاعی- امنیتی
امروز میتوان از رهبر شهیدی سخن گفت که پروژه اصلی او، تبدیل ظرفیتهای پراکنده کشور به یک منظومه منسجم قدرت بود. منظومهای که در آن میدان نبرد، ساختار تصمیمگیری، سازمان دفاعی، پیشرفت علمی، انسجام اجتماعی و هویت فرهنگی، اجزای جدا از هم تلقی نمیشدند.
زمانی که از میراث امنیتی شهید خامنه ای یاد میشود اکثر نگاه ها معطوف به توان اتمی، موشکی و محور مقاومت میشود اما از نگاهی دیگر نیز می توان به این میراث نگریست.
مهمترین دستاورد راهبردی آیتالله خامنهای برای ایران را میتوان در بنیانگذاری و تثبیت یک راهبرد امنیت ملی مستقل در دوران پساجنگ سرد دانست.
ایشان با تکیه بر تجربه تاریخی ایران در اشغال و قحطی، بر ضرورت اقتدار مرکزی، توان دفاعی بومی، همراهی مردمی و حفظ شبکه همپیمانان منطقهای اصرار ورزید و هرگز نپذیرفت که ایران ذیل چتر امنیتی غرب تعریف شود.
برجستهترین وجه کارنامه رهبر شهید این است که توانست میان عناصر بهظاهر متفاوت، پیوندی پایدار برقرار کند: میان قدرت دفاعی و مشروعیت مردمی، میان بازدارندگی منطقهای و امنیت داخلی، میان ایمان و فناوری، و میان هویت فرهنگی و استحکام سیاسی.
عملکرد مثبت ایشان تنها در حفظ کشور در برابر تهدیدها خلاصه نمیشود، بلکه در تبدیل ایران به بازیگری مقاوم، دارای اراده مستقل و برخوردار از توان علمی و امنیتی بومی نیز جلوهگر است.
اگر بخواهیم میراث رهبر شهید را در یک عبارت خلاصه کنیم، باید گفت ایشان نشان داد که میتوان هم ایستاد، هم ساخت، هم پیش رفت و هم مستقل ماند و همین پیوند میان مقاومت و کارآمدی، نام و عملکرد رهبر شهید را در حافظه سیاسی و راهبردی جمهوری اسلامی برجسته و ماندگار کرده است.
معمار امنیت؛ نگاهی به میراث شهید خامنه ای در حوزه دفاعی- امنیتی
امروز میتوان از رهبر شهیدی سخن گفت که پروژه اصلی او، تبدیل ظرفیتهای پراکنده کشور به یک منظومه منسجم قدرت بود. منظومهای که در آن میدان نبرد، ساختار تصمیمگیری، سازمان دفاعی، پیشرفت علمی، انسجام اجتماعی و هویت فرهنگی، اجزای جدا از هم تلقی نمیشدند.
زمانی که از میراث امنیتی شهید خامنه ای یاد میشود اکثر نگاه ها معطوف به توان اتمی، موشکی و محور مقاومت میشود اما از نگاهی دیگر نیز می توان به این میراث نگریست.
مهمترین دستاورد راهبردی آیتالله خامنهای برای ایران را میتوان در بنیانگذاری و تثبیت یک راهبرد امنیت ملی مستقل در دوران پساجنگ سرد دانست.
ایشان با تکیه بر تجربه تاریخی ایران در اشغال و قحطی، بر ضرورت اقتدار مرکزی، توان دفاعی بومی، همراهی مردمی و حفظ شبکه همپیمانان منطقهای اصرار ورزید و هرگز نپذیرفت که ایران ذیل چتر امنیتی غرب تعریف شود.
برجستهترین وجه کارنامه رهبر شهید این است که توانست میان عناصر بهظاهر متفاوت، پیوندی پایدار برقرار کند: میان قدرت دفاعی و مشروعیت مردمی، میان بازدارندگی منطقهای و امنیت داخلی، میان ایمان و فناوری، و میان هویت فرهنگی و استحکام سیاسی.
عملکرد مثبت ایشان تنها در حفظ کشور در برابر تهدیدها خلاصه نمیشود، بلکه در تبدیل ایران به بازیگری مقاوم، دارای اراده مستقل و برخوردار از توان علمی و امنیتی بومی نیز جلوهگر است.
اگر بخواهیم میراث رهبر شهید را در یک عبارت خلاصه کنیم، باید گفت ایشان نشان داد که میتوان هم ایستاد، هم ساخت، هم پیش رفت و هم مستقل ماند و همین پیوند میان مقاومت و کارآمدی، نام و عملکرد رهبر شهید را در حافظه سیاسی و راهبردی جمهوری اسلامی برجسته و ماندگار کرده است.