اولین جمعهایست که شهیدِ ما، میهمانِ حرمِ مطهرِ امام رضا (ع) شده است؛ میهمانِ بارگاهِ نور و کرامت… اما دلِ ما آرام نیست؛ در این جمعهی بیقرار، او در آغوشِ مهربانِ حضرتِ بقیةالله (عج) مأوا گرفته، و ما ماندهایم با دلتنگیِ نبودنش…
سلام بر تو، ای نشانهی برافراشته، ای رحمتِ جاری و وعدهی صادقِ الهی.
دلمان آرام میگیرد وقتی میدانیم در هر قیام و قعودت، در هر سجده و رکوعت، در هر ذکر و استغفارت، نامت در آسمانها طنینانداز است.
جمعه آمده، اما جای خالیات بیشتر از همیشه حس میشود. یادت، دعایمان شده.