روایت شما از مشکلات اقتصادی زیر سایه جنگ- پنجشنبه ۱۸ تیر
از مسجدسلیمان: با وجود گرمای شدید خوزستان، چرا باید یک کشور ثروتمند کمبود آب و برق داشته باشد؟ دوباره شروع کردهاند به قطع برق و آب، آن هم حداقل ۳ ساعت در روز. از طرف دیگر، تورم کمر مردم را شکسته است. منتظر چه هستیم؟ این ابلیسها را از خاک پاک وطن بیرون کنیم.
زیر بار فقر و گرانی داریم میمیریم. امروز یک آقایی در خیابان حالش بد شد، گفت دو ماه است پول ندارم داروهایم را بخرم.
الان نزدیک دو هفته است سود سپردهای که در بانک ملی گذاشتهام، پرداخت نشده است. مراجعه میکنم، هیچ پاسخ و مسئولیتی هم نمیپذیرند. پول در بانک گذاشتهایم، ولی الان صاحبش نیستیم. حتی اجازه برداشت و جابهجایی به ما نمیدهند. کجای دنیا چنین چیزی سراغ دارید؟
مردم ایران افسرده شدهاند. هیچکس برای بچهاش نمیتواند میوه تابستانی بخرد. خودم شاهد بودم که یک بچه ۱۰ یا ۱۲ ساله جلوی میوهفروشی از پدرش میوه خواست، اما پدرش نتوانست بخرد. حسرت خوراکی و میوه تابستانی به دل همه مانده است. لعنت به این رژیم.
بانک ملی اصفهان الان یک ماه است سود سپردههای بلندمدت را واریز نکرده است. پیگیری هم که میکنیم، پاسخ درستی نمیدهند. حتی نمیتوانیم اصل پول را هم برداریم.
کارمند بانک هستم. از دیماه تا حالا بچههایم میوه و گوشت نخوردهاند. تا قحطی فقط به اندازه سه وعده نان و ابتداییترین غذا فاصله باقی مانده است.
بانکهای صادرات و رسالت وقتی پولی جابهجا میکنی، علاوه بر کارمزد انتقال، مبلغی بین ۵۰۰ هزار تا یک میلیون تومان هم این وسط کم میکنند. معلوم نیست جریان چیست.
خامنهای ملعون به درک واصل شد و چندین هزار میلیارد تومان خرج گوربهگور شدنش کردند. کشاورز هم باید کود اوره را کیسهای ۵ میلیون تومان بخرد؛ کودی که نهایتاً باید ۳۰۰ هزار تومان باشد.
از اسفند پارسال بیکار شدهام و بلاتکلیف ماندهام. نه جرئت میکنم وسیلهای بفروشم و نه توان خرید چیز جدیدی دارم. هیچجا هم نیست که بتوانیم برویم سر کار.
از هشتگرد: یک بازنشسته با حقوق ۱۸ میلیون تومان هستم که امروز فقط توانستم هندوانه و ماست بخرم. حتی پول خرید گوشت، مرغ و برنج هم نداریم.
از شهرستان بم: ما بمیها زیر این فشار اقتصادی کمر خم کردهایم. خیلی از خانوادهها تمام درآمدشان از خرما و کشاورزی است و دیگر نمیدانیم واقعاً چه کار کنیم.
آنقدر آبمیوه، ساندویچ، آبمعدنی، پنیر و اقلام خوراکی از خاکسپاری ضحاک اضافه آمده بود که با کارتن به افغانستانیها و پاکستانیها میدادند تا ببرند، در حالی که مردم خودمان گرسنه هستند.
از مسجدسلیمان: با وجود گرمای شدید خوزستان، چرا باید یک کشور ثروتمند کمبود آب و برق داشته باشد؟ دوباره شروع کردهاند به قطع برق و آب، آن هم حداقل ۳ ساعت در روز. از طرف دیگر، تورم کمر مردم را شکسته است. منتظر چه هستیم؟ این ابلیسها را از خاک پاک وطن بیرون کنیم.
زیر بار فقر و گرانی داریم میمیریم. امروز یک آقایی در خیابان حالش بد شد، گفت دو ماه است پول ندارم داروهایم را بخرم.
الان نزدیک دو هفته است سود سپردهای که در بانک ملی گذاشتهام، پرداخت نشده است. مراجعه میکنم، هیچ پاسخ و مسئولیتی هم نمیپذیرند. پول در بانک گذاشتهایم، ولی الان صاحبش نیستیم. حتی اجازه برداشت و جابهجایی به ما نمیدهند. کجای دنیا چنین چیزی سراغ دارید؟
مردم ایران افسرده شدهاند. هیچکس برای بچهاش نمیتواند میوه تابستانی بخرد. خودم شاهد بودم که یک بچه ۱۰ یا ۱۲ ساله جلوی میوهفروشی از پدرش میوه خواست، اما پدرش نتوانست بخرد. حسرت خوراکی و میوه تابستانی به دل همه مانده است. لعنت به این رژیم.
بانک ملی اصفهان الان یک ماه است سود سپردههای بلندمدت را واریز نکرده است. پیگیری هم که میکنیم، پاسخ درستی نمیدهند. حتی نمیتوانیم اصل پول را هم برداریم.
کارمند بانک هستم. از دیماه تا حالا بچههایم میوه و گوشت نخوردهاند. تا قحطی فقط به اندازه سه وعده نان و ابتداییترین غذا فاصله باقی مانده است.
بانکهای صادرات و رسالت وقتی پولی جابهجا میکنی، علاوه بر کارمزد انتقال، مبلغی بین ۵۰۰ هزار تا یک میلیون تومان هم این وسط کم میکنند. معلوم نیست جریان چیست.
خامنهای ملعون به درک واصل شد و چندین هزار میلیارد تومان خرج گوربهگور شدنش کردند. کشاورز هم باید کود اوره را کیسهای ۵ میلیون تومان بخرد؛ کودی که نهایتاً باید ۳۰۰ هزار تومان باشد.
از اسفند پارسال بیکار شدهام و بلاتکلیف ماندهام. نه جرئت میکنم وسیلهای بفروشم و نه توان خرید چیز جدیدی دارم. هیچجا هم نیست که بتوانیم برویم سر کار.
از هشتگرد: یک بازنشسته با حقوق ۱۸ میلیون تومان هستم که امروز فقط توانستم هندوانه و ماست بخرم. حتی پول خرید گوشت، مرغ و برنج هم نداریم.
از شهرستان بم: ما بمیها زیر این فشار اقتصادی کمر خم کردهایم. خیلی از خانوادهها تمام درآمدشان از خرما و کشاورزی است و دیگر نمیدانیم واقعاً چه کار کنیم.
آنقدر آبمیوه، ساندویچ، آبمعدنی، پنیر و اقلام خوراکی از خاکسپاری ضحاک اضافه آمده بود که با کارتن به افغانستانیها و پاکستانیها میدادند تا ببرند، در حالی که مردم خودمان گرسنه هستند.