تکیه‌گاه روزهای سخت، داغت تازه می ماند

تصویر عجیبی است؛ سیمای خدایی ات. آمیزه‌ای از صلابت، آرامش و ایستادگی. وقتی طوفان از هر سو هجوم می‌آورد، تماشای سیمای آرام و پر از طمانینه شما تمام آن چیزی بود که دل‌هایمان را قرص می‌کرد. چشم های نافذ تان اما ، همچنان جغرافیای امید ماست در برابر تمام تاریکی‌ها . این نگاه را از ما دریغ مدار که تا این نگاه پشت سرمان است، امتداد مسیر برایمان روشن است و گام‌هایمان استوار.

هر چند آرزوی دیدارتان برایمان ابدی شد؛ اینکه دیگر پیامتان در گردنه‌های سخت زندگی به ما نمی‌رسد. اگرچه داغِ نبودتان بی‌پایان است، اما این غم گوشه‌نشینمان نخواهد کرد؛ چراکه باور داریم:
«خدای خامنه‌ای زنده است.»