خانم حداد t.me امام رضا بود.
هیچ جا مثل حرم آرامش نداشت. همیشه آرزو داشت در جوار حرم امام رضا به خاک سپرده شود.
این شعر را برای امام رضا گفته بود و با دستخط خودش برای یکی از شاگردانش نوشته بود.

کنار پنجره فولادت ای امید و قرار
تمام بغض‌های گلویم چه خوب مأوا داشت

به استعاره بگویم که میهمان توام
و میزبانیت انگار یک جهان تماشا داشت

من ایستاده‌ام اینجا، رو به روی حرم
دو دست بر دل و چشمی که رو به دریا داشت

نقاره‌خوان توام پس بکوب محکم‌تر
به روی قلب نزاری که از تو گرما داشت

از صفحه mehre farhang1 www.instagram.com