با دستهای سرخ؛ خونخواهیم
امروز در مراسم تشییع امام شهید یک پرده سفید روی دیوار دانشگاه تهران، توجه همه را به خودش جلب میکرد.
کنارش چند ظرف رنگ سرخ گذاشته بودند و مردمی که از آنجا رد میشدند، لحظهای توقف میکردند، دستشان را به رنگ آغشته میکردند و محکم روی پارچه میزدند.
انگار هر کسی که دستش را روی آن پرده میزد، میخواست بگوید: من هم هستم، من هم این داغ را حس میکنم.
مردم امروز با دستهای رنگیشان، پیامی ساده بر دیوار مسیر تشییع به یادگار گذاشتند: ما فراموشکار نیستیم.
امروز در مراسم تشییع امام شهید یک پرده سفید روی دیوار دانشگاه تهران، توجه همه را به خودش جلب میکرد.
کنارش چند ظرف رنگ سرخ گذاشته بودند و مردمی که از آنجا رد میشدند، لحظهای توقف میکردند، دستشان را به رنگ آغشته میکردند و محکم روی پارچه میزدند.
انگار هر کسی که دستش را روی آن پرده میزد، میخواست بگوید: من هم هستم، من هم این داغ را حس میکنم.
مردم امروز با دستهای رنگیشان، پیامی ساده بر دیوار مسیر تشییع به یادگار گذاشتند: ما فراموشکار نیستیم.
