دلنوشته مخاطب تسنیم برای وداع با رهبر شهید انقلاب
ما به شهیدمان نمیگوییم خداحافظ، بلکه میگوییم به امید دیدار
«لِشَهیدِنا لا نَقولُ وَداعًا، بَل نَقولُ إِلَى اللِّقاء
إِلَى اللِّقاء مَعَ إِنتِصارِ الدَّمِ عَلَی السَّیفِ، إِلَى اللِّقاء فِي الشَّهادَةِ، إِلَى اللِّقاء فِي جَوارِ الأَحِبَّةِ»
ما به شهیدمان نمیگوییم خداحافظ، بلکه میگوییم به امید دیدار،به امید دیدار با پیروزی خون بر شمشیر، به امید دیدار در شهادت، به امید دیدار در جوار دوستان
چقدر دلتنگ آقا شدیم که این جمله را مکرر مهمان لبهایمان کردیم
آقاجان
دلم قرار نمی گیرد از فغان بی تو
سپندوار ز کف داده ام عنان بی تو
-شعر رهبر شهیدم
فاصله از هند تا به ایران گرچه زیاد است ولی رهبر ما مرز نمیشناسد. انگار همین دیروز بود که در کلاس سوم دبستان در حیاط مدرسه هجرت برای ما مژدهای آمد که نامهای تقدیم آقا کنیم. فاطمه نه ساله چه گفتنی هایی داشت که نامه اش را آنقدر پر کرد که سفیدی کاغذ از بین رفت.
نامه را باز خواندم و برای دهمین بار نامهای از نو نوشتم و سپس انتظار کشیدن جوابهای نامههایمان از رهبر. خبر رسید که رهبر هدیهای داده به ما. همه خوشحال هدیه را دریافت کردیم و برای ما کتابی بود که ارزشش بیش از هر هدیه دریافت شدهای بود و اکنون که مقنعهای گرچه ساده ولو از هر روسری بیش قیمت و یادگار رهبر شهیدم را میبینم این سیل اشک است که مانع نوشتن میشود.
رهبر شهیدم،آقاجان،من فاطمه ای هستم که در کودکی زمانی که شمارا میدیدم و سوالم بود که شما کیستید پدرم برایم از شما میگفت و من در ذهن کودکانه ام منتظر روزی بودم که مهمانمان شوید. آه، که امروز دیگر کسی نمیگوید که آقا سخنرانی دارد، یادتان هست آقا، روزی که طُلّاب خارجی مهمان حرم معصومه قم بودند برای دیدار؟ ما نیز همراه پدر و مادرمان آمده بودیم و خواهرم که کوچک بود عکس در دست تمام مدت ایستاده بود با این خیال که رهبرمان او را در اینهمه جمعیت میبیند.
آقاجان در یکی از دیدارهایتان گفتید « خوشابهحال شما که مرا میبینید و دوستم دارید، من شما را نمیبینم ولی دوستتان دارم» چقدر زجرآور است که اکنون جایمان عوض شده است. دیگر ما شما را نمیبینم آقاجان ولی دوستتان داریم و شما ما را میبینید اما میدانیم که دوستمان دارید. یقین داریم که شما زندهاید و میدانیم
شهدا سنگ نشاناند که ره گم نشود. پس ما راه شمارا در کشور خود زنده نگه خواهیم داشت و همچنان راهتان را ادامه خواهیم داد. تبریک و تسلیت عرض میکنم به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و به خانواده رهبر شهیدمان و ملت غیور ایران و به تمامی آنها که داغدار رهبر شهیدمان هستند.
آقا جان
ما که از دور سلامی به شما میدادیم / آه، افسوس که از دور وداعت کردیم
ارسالی از مخاطبان خبرگزاری تسنیم: «سیده فاطمه رضوی» از «شهر لکنو، هندوستان»
شما هم میتوانید فیلمها و تصاویر مراسم وداع با رهبر شهید انقلاب را به حساب کاربری در تلگرام و پیامرسانهای داخلی ارسال کنید.
ما به شهیدمان نمیگوییم خداحافظ، بلکه میگوییم به امید دیدار
«لِشَهیدِنا لا نَقولُ وَداعًا، بَل نَقولُ إِلَى اللِّقاء
إِلَى اللِّقاء مَعَ إِنتِصارِ الدَّمِ عَلَی السَّیفِ، إِلَى اللِّقاء فِي الشَّهادَةِ، إِلَى اللِّقاء فِي جَوارِ الأَحِبَّةِ»
ما به شهیدمان نمیگوییم خداحافظ، بلکه میگوییم به امید دیدار،به امید دیدار با پیروزی خون بر شمشیر، به امید دیدار در شهادت، به امید دیدار در جوار دوستان
چقدر دلتنگ آقا شدیم که این جمله را مکرر مهمان لبهایمان کردیم
آقاجان
دلم قرار نمی گیرد از فغان بی تو
سپندوار ز کف داده ام عنان بی تو
-شعر رهبر شهیدم
فاصله از هند تا به ایران گرچه زیاد است ولی رهبر ما مرز نمیشناسد. انگار همین دیروز بود که در کلاس سوم دبستان در حیاط مدرسه هجرت برای ما مژدهای آمد که نامهای تقدیم آقا کنیم. فاطمه نه ساله چه گفتنی هایی داشت که نامه اش را آنقدر پر کرد که سفیدی کاغذ از بین رفت.
نامه را باز خواندم و برای دهمین بار نامهای از نو نوشتم و سپس انتظار کشیدن جوابهای نامههایمان از رهبر. خبر رسید که رهبر هدیهای داده به ما. همه خوشحال هدیه را دریافت کردیم و برای ما کتابی بود که ارزشش بیش از هر هدیه دریافت شدهای بود و اکنون که مقنعهای گرچه ساده ولو از هر روسری بیش قیمت و یادگار رهبر شهیدم را میبینم این سیل اشک است که مانع نوشتن میشود.
رهبر شهیدم،آقاجان،من فاطمه ای هستم که در کودکی زمانی که شمارا میدیدم و سوالم بود که شما کیستید پدرم برایم از شما میگفت و من در ذهن کودکانه ام منتظر روزی بودم که مهمانمان شوید. آه، که امروز دیگر کسی نمیگوید که آقا سخنرانی دارد، یادتان هست آقا، روزی که طُلّاب خارجی مهمان حرم معصومه قم بودند برای دیدار؟ ما نیز همراه پدر و مادرمان آمده بودیم و خواهرم که کوچک بود عکس در دست تمام مدت ایستاده بود با این خیال که رهبرمان او را در اینهمه جمعیت میبیند.
آقاجان در یکی از دیدارهایتان گفتید « خوشابهحال شما که مرا میبینید و دوستم دارید، من شما را نمیبینم ولی دوستتان دارم» چقدر زجرآور است که اکنون جایمان عوض شده است. دیگر ما شما را نمیبینم آقاجان ولی دوستتان داریم و شما ما را میبینید اما میدانیم که دوستمان دارید. یقین داریم که شما زندهاید و میدانیم
شهدا سنگ نشاناند که ره گم نشود. پس ما راه شمارا در کشور خود زنده نگه خواهیم داشت و همچنان راهتان را ادامه خواهیم داد. تبریک و تسلیت عرض میکنم به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و به خانواده رهبر شهیدمان و ملت غیور ایران و به تمامی آنها که داغدار رهبر شهیدمان هستند.
آقا جان
ما که از دور سلامی به شما میدادیم / آه، افسوس که از دور وداعت کردیم
ارسالی از مخاطبان خبرگزاری تسنیم: «سیده فاطمه رضوی» از «شهر لکنو، هندوستان»
شما هم میتوانید فیلمها و تصاویر مراسم وداع با رهبر شهید انقلاب را به حساب کاربری در تلگرام و پیامرسانهای داخلی ارسال کنید.