همچو خورشید بر ما خواهی تابید

آفتاب هم از مشرق برآمد و با دمیدنش به نماز بر پیکر رهبر شهید باید ایستاد. میشد تا ابد شب بماند و مهتاب در آسمان بدرخشد. افسوس اما که خورشید برآمد و صبح روز وداع فرارسید.

تو برای ما همیشه خورشید خواهی بود. همیشه خواهی درخشید. وداع با تو آری؛ اما با یاد و خاطرت هرگز… تو با هر صبحدم؛ چون خورشید بر ما خواهی تابید.