سارا قصیر، آن هنرمند و پژوهشگر برجسته لبنانی که با افتخار از مقطع دکتری تئاتر و جایزههای بینالمللی قصهگویی میگذشت، امروز در ایران، در مراسم وداع و تشییع پیکر رهبری، فراتر از یک بازیگر و روایتگر، در قامت یک همراهِ وفادار ایستاده بود.
وقتی پرسیدم: «این بغض برای چیست؟»، پاسخ او طنینانداز شد: «برای وفاداریِ ملتی که زخم شهادت رهبرشان را هرگز فراموش نمیکنند.»
او در میان اشکهایش، با نگاهی به جهان، پیام وحدت را بازگو کرد: «دنیا امروز به ایران مینگرد؛ به ملتی که در کنار رهبرشان، با قدرت در برابر استکبار ایستادهاند.
ما با هر کسی که طالب آزادی باشد، دوستیم.» و در نهایت، با صدایی که از ایمان لبریز بود، این حقیقت را به فارسی تکرار کرد که در گوش هر مومنی حک شد: «آقای من شهید شد؛ آقای من قهرمان بینالمللی شد.»