دلنوشتهٔ دختر حاج قاسم برای آقای شهید، همزمان با مراسم وداع.
زینب سلیمانی با انتشار متنی در رثای امام شهید امت نوشت:
سلام آقای «امینِ» ایران
سلام امام مجاهد و شهید عزیز ما!
داغ سنگین فراقتان بر قلبها نشسته است و لحظهلحظههایمان در مصیبتی سپری میشود که فقط در تاریخ اسلام دربارهٔ آن خوانده بودیم.
جانهای ما هم طاقت دوری ندارد و گویی به پرواز درآمده و با آن تابوت در پرچم مقدس کشورمان پیچیده شده و قرار است از پایتخت حرم جمهوری اسلامی تا نجف و کربلا به پرواز درآید و در مشهد مقدس برای همیشه آرام گیرد.
آقای عزیز هنوز یادمان نرفته است که در ساعات ابتدایی شهادت حاج قاسم، بزرگوارانه در جمعمان حاضر شدید و با اینکه خود داغ سنگینی را بر دوش میکشیدید، آراممان کردید. ما که از پدر درس فداکاری و جانبازی برای ولی را آموخته بودیم، با دیدن چهرهٔ گرفته و غمگینتان، داغ غم پدر که بس سنگین و جانکاه بود را در برابر خاطر آزردهتان هیچ دیدیم و با خود زمزمه کردیم: سر خُم می سلامت، شکند اگر سبویی.
آقای مجاهد و شهید عزیز ما! آن روز که در نماز بر پیکر عملدار سپاه خود، شهید سلیمانی و یارانش صدای حزین اما مقتدرتان را شنیدیم که از خدا شهادت در راهش را طلب کردید، تنها جایی بود که نمیخواستیم دعایتان مستجاب شود. اما مگر رحمت و عدل الهی اجازه میدهد بندهٔ خالصی که عمرش را در جهت اعتلای اسلام صرف کرده و سالها مجاهدانه و زاهدانه زیسته، به مرگی غیر از شهادت از دنیا برود؟
آقای مجاهد و شهید عزیز ما! از شما آموختیم که «بالاترین اجرها برای انسانی که در راه خدا مبارزه میکند، نوشیدن شربت شهادت است» و این تنها نکتهای است که قدری دل داغدار ما را تسکین میدهد. چنانکه شما را در جمع یاران باوفایتان میبینیم که به فرمایش حضرت امام عظیمالشأن «در قهقههٔ مستانه و در شادی وصول عند ربهم یرزقوناند» و انشاءالله که در آن جمع مستانه همگی دعاگوی ملت عزیز ایران هستید.
آقای مجاهد و شهید عزیزما! اینک در آستانهٔ وداع با شما، عهد میبندیم که راسختر از گذشته با مرور توصیهها و رهنمودهایتان و پشت سر ولیفقیه و امام انقلاب حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای، در مسیر تحقق خواستههایتان که خلاصهٔ آنها، عزت و اعتلای ایران اسلامی بود، خستگیناپذیر و بیوقفه تا رسیدن پرچم مقدس اسلام بهدست صاحب و ولینعمتمان حضرت بقیةاللهالأعظم عجلاللهتعالیفرجهالشّریف قدم برداریم؛ انشاءالله.
و این شعر را که در بودنتان همواره با خود زمزمه میکردیم، در تجدید بیعتمان با ولیفقیه جوانمان فریاد میزنیم:
هراس نیست مرا تا تو در کنار منی
بگو تمام جهانم زند صلای ستیز
زینب سلیمانی با انتشار متنی در رثای امام شهید امت نوشت:
سلام آقای «امینِ» ایران
سلام امام مجاهد و شهید عزیز ما!
داغ سنگین فراقتان بر قلبها نشسته است و لحظهلحظههایمان در مصیبتی سپری میشود که فقط در تاریخ اسلام دربارهٔ آن خوانده بودیم.
جانهای ما هم طاقت دوری ندارد و گویی به پرواز درآمده و با آن تابوت در پرچم مقدس کشورمان پیچیده شده و قرار است از پایتخت حرم جمهوری اسلامی تا نجف و کربلا به پرواز درآید و در مشهد مقدس برای همیشه آرام گیرد.
آقای عزیز هنوز یادمان نرفته است که در ساعات ابتدایی شهادت حاج قاسم، بزرگوارانه در جمعمان حاضر شدید و با اینکه خود داغ سنگینی را بر دوش میکشیدید، آراممان کردید. ما که از پدر درس فداکاری و جانبازی برای ولی را آموخته بودیم، با دیدن چهرهٔ گرفته و غمگینتان، داغ غم پدر که بس سنگین و جانکاه بود را در برابر خاطر آزردهتان هیچ دیدیم و با خود زمزمه کردیم: سر خُم می سلامت، شکند اگر سبویی.
آقای مجاهد و شهید عزیز ما! آن روز که در نماز بر پیکر عملدار سپاه خود، شهید سلیمانی و یارانش صدای حزین اما مقتدرتان را شنیدیم که از خدا شهادت در راهش را طلب کردید، تنها جایی بود که نمیخواستیم دعایتان مستجاب شود. اما مگر رحمت و عدل الهی اجازه میدهد بندهٔ خالصی که عمرش را در جهت اعتلای اسلام صرف کرده و سالها مجاهدانه و زاهدانه زیسته، به مرگی غیر از شهادت از دنیا برود؟
آقای مجاهد و شهید عزیز ما! از شما آموختیم که «بالاترین اجرها برای انسانی که در راه خدا مبارزه میکند، نوشیدن شربت شهادت است» و این تنها نکتهای است که قدری دل داغدار ما را تسکین میدهد. چنانکه شما را در جمع یاران باوفایتان میبینیم که به فرمایش حضرت امام عظیمالشأن «در قهقههٔ مستانه و در شادی وصول عند ربهم یرزقوناند» و انشاءالله که در آن جمع مستانه همگی دعاگوی ملت عزیز ایران هستید.
آقای مجاهد و شهید عزیزما! اینک در آستانهٔ وداع با شما، عهد میبندیم که راسختر از گذشته با مرور توصیهها و رهنمودهایتان و پشت سر ولیفقیه و امام انقلاب حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای، در مسیر تحقق خواستههایتان که خلاصهٔ آنها، عزت و اعتلای ایران اسلامی بود، خستگیناپذیر و بیوقفه تا رسیدن پرچم مقدس اسلام بهدست صاحب و ولینعمتمان حضرت بقیةاللهالأعظم عجلاللهتعالیفرجهالشّریف قدم برداریم؛ انشاءالله.
و این شعر را که در بودنتان همواره با خود زمزمه میکردیم، در تجدید بیعتمان با ولیفقیه جوانمان فریاد میزنیم:
هراس نیست مرا تا تو در کنار منی
بگو تمام جهانم زند صلای ستیز