نماز شب در حوالی پیکر رهبر شهید
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، مصلی هنوز درهایش را به روی مردم باز نکرده است. چند ساعت دیگر، پیکر رهبر شهید جمهوری اسلامی ایران در همین جایگاه آرام خواهد گرفت و سیل عاشقان برای آخرین وداع خواهد آمد.
من سرگرم ثبت آخرین تصاویر و آمادهسازی گزارش بودم که چشمم به صحنهای افتاد؛ صحنهای که هیچ دوربینی نمیتواند عمقش را ثبت کند.
مردی، در سکوت شب، زیر تصویر آقا، رو به قبله ایستاده بود و نماز شب میخواند. نه جمعیتی بود، نه هیاهویی، نه اشکی که دیده شود؛ فقط او بود، خدا بود و شبی که بوی وداع میداد.
با خودم فکر کردم در چنین لحظهای، انسان از خدا چه میخواهد؟ برای خودش دعا میکند؟ برای ایران؟ برای عاقبتبهخیری؟ یا از خدا میخواهد پایان راهش، شبیه مردی باشد که پس از یک عمر مجاهدت، میلیونها دل برای بدرقهاش بیقرار شدهاند؟
پاسخش را نمیدانم؛ اما آن قاب برای من، از هزاران سخن گویاتر بود. گاهی یک نماز شب، در سکوتِ پیش از آغاز یک وداع بزرگ، تمام تاریخ یک عشق را روایت میکند.
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، مصلی هنوز درهایش را به روی مردم باز نکرده است. چند ساعت دیگر، پیکر رهبر شهید جمهوری اسلامی ایران در همین جایگاه آرام خواهد گرفت و سیل عاشقان برای آخرین وداع خواهد آمد.
من سرگرم ثبت آخرین تصاویر و آمادهسازی گزارش بودم که چشمم به صحنهای افتاد؛ صحنهای که هیچ دوربینی نمیتواند عمقش را ثبت کند.
مردی، در سکوت شب، زیر تصویر آقا، رو به قبله ایستاده بود و نماز شب میخواند. نه جمعیتی بود، نه هیاهویی، نه اشکی که دیده شود؛ فقط او بود، خدا بود و شبی که بوی وداع میداد.
با خودم فکر کردم در چنین لحظهای، انسان از خدا چه میخواهد؟ برای خودش دعا میکند؟ برای ایران؟ برای عاقبتبهخیری؟ یا از خدا میخواهد پایان راهش، شبیه مردی باشد که پس از یک عمر مجاهدت، میلیونها دل برای بدرقهاش بیقرار شدهاند؟
پاسخش را نمیدانم؛ اما آن قاب برای من، از هزاران سخن گویاتر بود. گاهی یک نماز شب، در سکوتِ پیش از آغاز یک وداع بزرگ، تمام تاریخ یک عشق را روایت میکند.
