ما خدایی کوکبی گم کرده ایم
«مهدی زرین»نام فعال رسانه ای نوشت:
از روزهای ارتحال خمینی کبیر (قدس سره) چند پرده ای تصویر و یک نوای موسیقی بیشتر در ذهن ندارم. چهار ساله بودم و تنها صحنه هایی سیاه و سفید از تلویزیون و گریه و اندوه پدر و مادرم تنها خاطرات از آن پیردمرد مهربان در ذهنم به یادگار مانده به همراه موسیقی و نوای "ما خدایی کوکبی گم کرده ایم" که آن سالها نه خواننده اش را میشناختم نه درکی از معنی آن داشتم. چهره امام خمینی همان موقع هم که در تلویزیون کوچک خانه پخش می شد حس یک پدربزرگ مهربان را برایم داشت که به گفته اطرافیان پیش خدا رفت. ۳۷ سال از آن روزها می گذرد. و حالا معنی این شعر را می فهمم. در روزهایی که یک پدر یک مرجع و یک رهبر خدایی از دست داده ام و برای وداع آماده می شوم.
واقعا "آفتابی در شبی گم کرده ایم". دیشب در خواب دیدم که برای بدرقه آقای شهید ایران به مصلا رفتم. قبل اینکه درب های مصلا برای وداع باز شود! روح من اما زودتر وداع رفت. این داغ از اسفند تا الان بارها مرا در خودم کشته. یکبار هم که به رواق کشور دوست سر زدم همین حسم بود.
یاد آن روز که در حسینیه امام خمینی(ره) هر چند دقیقه با شعار ای پسر فاطمه منتظر تو هستیم نیم خیز میشدم تا از لابلای سر و شانه منتظرانش ببینیم کی از آن در وارد می شود و لحظه ای آقا را از نزدیکتر ببینم. حالا یک تصویر بزرگ از چهره مهربانش در این رواق مقابلم بود و یک صندلی خالی. مثل دلم که خالی شده بود؛ از ترس روزهای بی علی.
این که چه روزهایی گذشت بماند.هر چه بود انگار امیدی بود که بر میگردد .اما حالا از هر خیابانی رد می شوم روی دیوار تصویر پشت تصویر می بینم که از روز دیدار آخر خبر می دهد. دیدار آخر؟ می خواهد ما را در این شهر غریب بگذارد و همنشین غریب خراسان شود. ای دریغ یعنی آقا سید علی دیگر به تهران بر نمی گردد!
مردم هم میخواهند سنگ تمام بگذارند. در و دیوار شهر سیاه پوش شده. موکب های مردمی آماده پذیرایی از میلیون ها زائری شدند که از استان های دور و نزدیک و حتی دیگر کشورها راهی تهران شدند.
من هم هر طور شده باید خودم را جمع و جور کنم . سه روز در پیش در تمام زندگی ام نظیر ندارد. یادم هست که به امید دیدن او در جمعه نصر خودم را به مصلای امام رساندم و شجاعت و صلابت بی مثالش را روایت کردم. حالا باور کردنش هم سخت است .باید برای دیدار آخر بروم تا راوی مراسم خداحافظی با پیکر او و خانواده شهیدش شوم.
شاید بشود گوشه ای از زحماتش را جبران کنم. حقا که آقا سید علی خامنه ای برای ما و جمهوری اسلامی ایران زیاد زحمت کشید. مثل آقا روح الله خمینی که برای انقلاب ایران از جان مایه گذاشت و مردم روز وداع او را بیاد ماندنی کردند.
#بدرقه آقای شهید ایران
#باید برخاست
«مهدی زرین»نام فعال رسانه ای نوشت:
از روزهای ارتحال خمینی کبیر (قدس سره) چند پرده ای تصویر و یک نوای موسیقی بیشتر در ذهن ندارم. چهار ساله بودم و تنها صحنه هایی سیاه و سفید از تلویزیون و گریه و اندوه پدر و مادرم تنها خاطرات از آن پیردمرد مهربان در ذهنم به یادگار مانده به همراه موسیقی و نوای "ما خدایی کوکبی گم کرده ایم" که آن سالها نه خواننده اش را میشناختم نه درکی از معنی آن داشتم. چهره امام خمینی همان موقع هم که در تلویزیون کوچک خانه پخش می شد حس یک پدربزرگ مهربان را برایم داشت که به گفته اطرافیان پیش خدا رفت. ۳۷ سال از آن روزها می گذرد. و حالا معنی این شعر را می فهمم. در روزهایی که یک پدر یک مرجع و یک رهبر خدایی از دست داده ام و برای وداع آماده می شوم.
واقعا "آفتابی در شبی گم کرده ایم". دیشب در خواب دیدم که برای بدرقه آقای شهید ایران به مصلا رفتم. قبل اینکه درب های مصلا برای وداع باز شود! روح من اما زودتر وداع رفت. این داغ از اسفند تا الان بارها مرا در خودم کشته. یکبار هم که به رواق کشور دوست سر زدم همین حسم بود.
یاد آن روز که در حسینیه امام خمینی(ره) هر چند دقیقه با شعار ای پسر فاطمه منتظر تو هستیم نیم خیز میشدم تا از لابلای سر و شانه منتظرانش ببینیم کی از آن در وارد می شود و لحظه ای آقا را از نزدیکتر ببینم. حالا یک تصویر بزرگ از چهره مهربانش در این رواق مقابلم بود و یک صندلی خالی. مثل دلم که خالی شده بود؛ از ترس روزهای بی علی.
این که چه روزهایی گذشت بماند.هر چه بود انگار امیدی بود که بر میگردد .اما حالا از هر خیابانی رد می شوم روی دیوار تصویر پشت تصویر می بینم که از روز دیدار آخر خبر می دهد. دیدار آخر؟ می خواهد ما را در این شهر غریب بگذارد و همنشین غریب خراسان شود. ای دریغ یعنی آقا سید علی دیگر به تهران بر نمی گردد!
مردم هم میخواهند سنگ تمام بگذارند. در و دیوار شهر سیاه پوش شده. موکب های مردمی آماده پذیرایی از میلیون ها زائری شدند که از استان های دور و نزدیک و حتی دیگر کشورها راهی تهران شدند.
من هم هر طور شده باید خودم را جمع و جور کنم . سه روز در پیش در تمام زندگی ام نظیر ندارد. یادم هست که به امید دیدن او در جمعه نصر خودم را به مصلای امام رساندم و شجاعت و صلابت بی مثالش را روایت کردم. حالا باور کردنش هم سخت است .باید برای دیدار آخر بروم تا راوی مراسم خداحافظی با پیکر او و خانواده شهیدش شوم.
شاید بشود گوشه ای از زحماتش را جبران کنم. حقا که آقا سید علی خامنه ای برای ما و جمهوری اسلامی ایران زیاد زحمت کشید. مثل آقا روح الله خمینی که برای انقلاب ایران از جان مایه گذاشت و مردم روز وداع او را بیاد ماندنی کردند.
#بدرقه آقای شهید ایران
#باید برخاست
