شاید صاحب غیرت بی‌غرضی پیدا شود که علاج دردی کند. بدل اشتراک، ترک نفاق پیمودن، راه اتّحاد و وفاق و عزّت و وطن‌پرستی مطلوب است.

بازگشت به صفحه اصلی
Iran International ایران اینترنشنالIran International ایران اینترنشنال۱۴۰۵/۰۴/۱۲·۱۰:۲۵·۱۴۰۵/۰۴/۱۲
روایت شما از زندگی در دوران پس از انقلاب ملی و جنگ - جمعه ۱۲ تیر

امروز (۱۲ تیر) ساعت ۸ صبح، تمام خیابان‌های سمت شریعتی و سیدخندان را بسته بودند و دو ساعت در خیابان گشتم و نتوانستم از سر کار به خانه برگردم. گفتند ماشینت را بگذار و پیاده برو. ورودی کوچه را هم بسته بودند. همه در خیابان‌ها علاف شده بودند.

آقای ترامپ، جمهوری اسلامی را از بمب اتم خلع سلاح کردی، اما این رژیم ملعون دارد با سلاح اعدام مردمش را می‌کشد. این یعنی شماها دلسوز مردم ایران نیستید.

برای اینکه تجمع مردم را نشان بدهند، از جیب مردم خوراکی‌های رایگان گذاشتند و قرار شده درِ مترو کرج مردم را نگه دارند تا جمعیت زیاد شود، بعد سوارشان کنند.

خیابان پیروزی، داخل پادگان جنگ‌افزار که الان شده شهرداری، تمام سوله‌هایش که قدیم انبار مهمات بوده، فرش و موکت نو انداخته‌اند برای مراسم موشعلی که مردم بروند بخوابند. کلی هزینه کردند داخل یک پادگان متروکه.

قیمت بلیت‌های هواپیما سرسام‌آور شده. آدم جرأت نمی‌کند یک مسافرت کوچک هم برود.

مشهد: در جواب شهردار تهران می‌خواهم بگویم جمهوری اسلامی در طول این ۴۷ سال میلیاردها دلار پول این مملکت را هدر داد. الان چطور انتظار دارد که مردم اعتماد کنند و دلارهای خانگی‌شان را بدهند؟ مردم در فقر و تورم دارند نابود می‌شوند. اراذل مملکت دارند حق مردم را برای تشییع جنازه موشعلی هزینه می‌کنند.

این فقط خامنه‌ای نیست که دفن می‌شود، جمهوری اسلامی هم با او دفن می‌شود و پایان دیکتاتوری خامنه‌ای و حکومت جمهوری اسلامی است.

امروز (۱۲ تیر) از اتوبان خلیج فارس (تهران - قم) رد می‌شدم. تمام بیلبوردهای کنار اتوبان عکس‌های خامنه‌ای و مجتبی را زده بودند. می‌دانید چقدر هزینه این بیلبوردهاست؟ به جایش می‌توانستند تمام جاده‌ها را آسفالت کنند.

نمی‌فهمم برای یک موش چرا این‌قدر تجملات انجام می‌دهند، واقعاً.

پنج‌شنبه ۱۱ تیرماه، خیابان‌های تهران مانند ایام عید خلوت شد. ظاهراً مردم برای تعطیلات رفته‌اند.

از امروز فقط لباس شاد می‌پوشیم و موسیقی شاد گوش می‌کنیم.

آقا، پدر من امروز (۱۲ تیر) صبح نان و تخم‌مرغ خرید، شب هم ساندویچ برای شام خرید و برای کلاس طراحی من یک دفتر طراحی و مداد طراحی گرفت و بعد هم پنیر و شیر خرید. به نظرتان چند شد؟ نزدیک ۷ تا ۸ میلیون تومان در یک روز. حقوق یک ماه پدر من در ۵ یا ۶ روز تمام می‌شود.

من ۱۳ سالمه. از وقتی آنلاین شدیم، به خاطر اینترنت ضعیف بیشتر کلاس‌ها را نمی‌توانستیم حاضری بزنیم یا تکلیف‌هایمان ارسال نمی‌شد و وقتی نمره کارنامه را با توجه به نمره کلاسی گذاشتند، معدلم افت کرد و با اعتراض هم نمره‌ام بهتر نشد. به امید آزادی.

ما در آن ۳ روز لباس رنگی می‌پوشیم و می‌رقصیم و شادی می‌کنیم. قاتل هزاران جوان و هم‌وطنمان، خدا را شکر این روز را دیدیم. به امید سرنگونی رژیم اشغال‌گر آخوندها.