دانشمندان اولین سلول مصنوعی جهان را ایجاد کردند؛ گامیتاریخی برای حل معمای حیات
دانشمندان دانشگاه مینهسوتا موفق شدند نخستین سلول مصنوعی جهان را از پایه خلق کنند. پژوهشگران میگویند این ساخته دست بشر میتواند یک چرخه حیات کامل شامل رشد، تغذیه و حتی تولیدمثل را طی کند. این سلول مصنوعی اسپادسل (SpudCell) نام دارد.
اسپادسل از یک قطره میکروسکوپی آب تشکیل شده است که درون یک غشای چربی به نام لیپوزوم قرار دارد؛ غشایی که عملکردش مشابه دیواره سلولهای واقعی است. درون این ساختار کروی، دانشمندان هفت پلاسمید یا واحد کوچک DNA قرار دادهاند که در مجموع یک ژنوم بسیار کوچک ۹۰ هزار جفتباز (kbp) را تشکیل میدهند.
پیشازاین، زیستشناسان تصور میکردند که یک سلول زنده برای عملکرد صحیح حداقل به ۱۱۳ هزار جفتباز داده ژنتیکی نیاز دارد، اما اسپادسل این معادلات را بر هم زد. انتشار یافتههای این پژوهش حواشی متعددی در دنیای آکادمیک داشت. چراکه ژورنال Cell در ابتدا از چاپ این مقاله خودداری کرد، چرا که یکی از داوران معتقد بود اسپادسل یک سیستم زیستی واقعی محسوب نمیشود. در نهایت محققان تصمیم گرفتند پیش از تأیید نهایی مقاله، نسخه پیشنویس پژوهش را در اختیار رسانهها قرار دهند.
دانشمندان دانشگاه مینهسوتا موفق شدند نخستین سلول مصنوعی جهان را از پایه خلق کنند. پژوهشگران میگویند این ساخته دست بشر میتواند یک چرخه حیات کامل شامل رشد، تغذیه و حتی تولیدمثل را طی کند. این سلول مصنوعی اسپادسل (SpudCell) نام دارد.
اسپادسل از یک قطره میکروسکوپی آب تشکیل شده است که درون یک غشای چربی به نام لیپوزوم قرار دارد؛ غشایی که عملکردش مشابه دیواره سلولهای واقعی است. درون این ساختار کروی، دانشمندان هفت پلاسمید یا واحد کوچک DNA قرار دادهاند که در مجموع یک ژنوم بسیار کوچک ۹۰ هزار جفتباز (kbp) را تشکیل میدهند.
پیشازاین، زیستشناسان تصور میکردند که یک سلول زنده برای عملکرد صحیح حداقل به ۱۱۳ هزار جفتباز داده ژنتیکی نیاز دارد، اما اسپادسل این معادلات را بر هم زد. انتشار یافتههای این پژوهش حواشی متعددی در دنیای آکادمیک داشت. چراکه ژورنال Cell در ابتدا از چاپ این مقاله خودداری کرد، چرا که یکی از داوران معتقد بود اسپادسل یک سیستم زیستی واقعی محسوب نمیشود. در نهایت محققان تصمیم گرفتند پیش از تأیید نهایی مقاله، نسخه پیشنویس پژوهش را در اختیار رسانهها قرار دهند.