آری تو همیشه راست میگفتی.
نبیه برّی که از چهرههای قدیمی جنبش امل لبنان و این روزها رئیس پارلمان این کشور است، پیامی برای مراسم وداع آیتالله خامنهای داده.
او در پیامش به نخستین دیدارش با ایشان در سالهای اول رهبری اشاره کرده و مینویسد: «هنگامی که برای نخستین بار، در آغاز دهه نود میلادی، به دیدارتان نائل آمدم، مرا به آستانه امامان بزرگ بردید و در همان دیدار، همه آنچه بود، آنچه باید باشد، آنچه ما باید در آن و بر آن باشیم، و آنچه میتواند مرهمی بر زخمها باشد و انسان را از ورق زدن صفحات بسیار یک کتاب بینیاز کند، در کلامتان خلاصه شد.
هرگز آن عبارت را از یاد نمیبرم: «برادر عزیزم، استاد نبیه! و از طریق شما، به برادران و خواهران عزیز در جنبش امل؛ گوشت تو از گوشت من است و خون تو از خون من؛ صلح تو صلح من است و جنگ تو جنگ من. ما فرزندانی هستیم که برخی از برخی دیگرند. وحدت، سپس وحدت، سپس وحدت؛ و آن هم در همه عرصهها.»
این پیام، یک پیام محرمانه بود که نبیه برّی پس از چنددهه آن را نقل کرده. سی و چندسال رهبری آیتالله خامنهای و وفاداریاش به آرمان فلسطین و حمایتهای بیدریغش از مقاومت در لبنان، نشان داد درِ سیاستمداری آقای خامنهای، روی پاشنه صداقت میچرخید. سیاستمدار بود، ولی سیاسیکار نبود.
یکی از ویژگیهای مهم آیتالله خامنهای این بود که راستگو بود، حتی در عرصه سیاست. بر خلاف خیلیها که سیاست را پدرسوختگی و پیچیدگی میدانند و خودشان هم در عمل همینکار را میکنند.
«وحدتِ ساحات در جبهه مقاومت» که در جنگ اخیر روی زبانها افتاد، حرفی بود که ایشان سی و چندسال پیش درِ گوش نبیه بری گفته بود و در عمل ثابتش کرد.
اینکه حالا پیش از نام سیدعلی خامنهای باید بنویسیم «شهید»، خودش نشان از وفاداری به همان حرف و آرمان است.
مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ رِجَالࣱ صَدَقُواْ مَا عاهَدُواْ ٱللَّهَ عَلَيۡهِ.
تصویر: عکس یادگاری با پدر و مادر حاج عماد مغنیه
از صفحه www.instagram.com امین فرجاللهی، پژوهشگر تاریخ معاصر
نبیه برّی که از چهرههای قدیمی جنبش امل لبنان و این روزها رئیس پارلمان این کشور است، پیامی برای مراسم وداع آیتالله خامنهای داده.
او در پیامش به نخستین دیدارش با ایشان در سالهای اول رهبری اشاره کرده و مینویسد: «هنگامی که برای نخستین بار، در آغاز دهه نود میلادی، به دیدارتان نائل آمدم، مرا به آستانه امامان بزرگ بردید و در همان دیدار، همه آنچه بود، آنچه باید باشد، آنچه ما باید در آن و بر آن باشیم، و آنچه میتواند مرهمی بر زخمها باشد و انسان را از ورق زدن صفحات بسیار یک کتاب بینیاز کند، در کلامتان خلاصه شد.
هرگز آن عبارت را از یاد نمیبرم: «برادر عزیزم، استاد نبیه! و از طریق شما، به برادران و خواهران عزیز در جنبش امل؛ گوشت تو از گوشت من است و خون تو از خون من؛ صلح تو صلح من است و جنگ تو جنگ من. ما فرزندانی هستیم که برخی از برخی دیگرند. وحدت، سپس وحدت، سپس وحدت؛ و آن هم در همه عرصهها.»
این پیام، یک پیام محرمانه بود که نبیه برّی پس از چنددهه آن را نقل کرده. سی و چندسال رهبری آیتالله خامنهای و وفاداریاش به آرمان فلسطین و حمایتهای بیدریغش از مقاومت در لبنان، نشان داد درِ سیاستمداری آقای خامنهای، روی پاشنه صداقت میچرخید. سیاستمدار بود، ولی سیاسیکار نبود.
یکی از ویژگیهای مهم آیتالله خامنهای این بود که راستگو بود، حتی در عرصه سیاست. بر خلاف خیلیها که سیاست را پدرسوختگی و پیچیدگی میدانند و خودشان هم در عمل همینکار را میکنند.
«وحدتِ ساحات در جبهه مقاومت» که در جنگ اخیر روی زبانها افتاد، حرفی بود که ایشان سی و چندسال پیش درِ گوش نبیه بری گفته بود و در عمل ثابتش کرد.
اینکه حالا پیش از نام سیدعلی خامنهای باید بنویسیم «شهید»، خودش نشان از وفاداری به همان حرف و آرمان است.
مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ رِجَالࣱ صَدَقُواْ مَا عاهَدُواْ ٱللَّهَ عَلَيۡهِ.
تصویر: عکس یادگاری با پدر و مادر حاج عماد مغنیه
از صفحه www.instagram.com امین فرجاللهی، پژوهشگر تاریخ معاصر
