تاریکخانه تاریخ؛ از نخستین شعلههای شیمیایی تا زرادخانههای میکروبی
سلاح شیمیایی و بیولوژیک که در ادبیات نظامی به عنوان «سلاحهای کشتار جمعی» شناخته میشوند، نه تنها ابزاری برای نابودی بلکه وسیلهای برای ایجاد وحشت عمومی و فروپاشی ساختارهای اجتماعی هستند.
یکی از دردناکترین فصول تاریخ معاصر در زمینه استفاده از سلاحهای شیمیایی، مربوط به دوران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران است. رژیم بعث با حمایتهای تکنولوژیک برخی کشورهای غربی، زرادخانهای عظیم از عوامل اعصاب (تابون و سارین) و عوامل تاولزا (خردل) ایجاد کرد.
فاجعه بمباران شیمیایی شهر سردشت در ۷ تیر ۱۳۶۶ و سپس فاجعه حلبچه در اسفند همان سال، نمادهای بارز جنایت علیه بشریت هستند.
بازماندگان این حوادث هنوز هم پس از دههها با عوارض مزمن ریوی، پوستی و چشمی دست و پنجه نرم میکنند و بسیاری از فرزندان آنها با نقصهای ژنتیکی متولد میشوند.
سلاح شیمیایی و بیولوژیک که در ادبیات نظامی به عنوان «سلاحهای کشتار جمعی» شناخته میشوند، نه تنها ابزاری برای نابودی بلکه وسیلهای برای ایجاد وحشت عمومی و فروپاشی ساختارهای اجتماعی هستند.
یکی از دردناکترین فصول تاریخ معاصر در زمینه استفاده از سلاحهای شیمیایی، مربوط به دوران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران است. رژیم بعث با حمایتهای تکنولوژیک برخی کشورهای غربی، زرادخانهای عظیم از عوامل اعصاب (تابون و سارین) و عوامل تاولزا (خردل) ایجاد کرد.
فاجعه بمباران شیمیایی شهر سردشت در ۷ تیر ۱۳۶۶ و سپس فاجعه حلبچه در اسفند همان سال، نمادهای بارز جنایت علیه بشریت هستند.
بازماندگان این حوادث هنوز هم پس از دههها با عوارض مزمن ریوی، پوستی و چشمی دست و پنجه نرم میکنند و بسیاری از فرزندان آنها با نقصهای ژنتیکی متولد میشوند.
