پایان اسطوره خودبسندگی فناوری /چرا در عصر هوش مصنوعی، به فیلسوفان بیش از مهندسان نیاز داریم؟
فرزاد سجادی، استاد فلسفه در ایران نوشت:
هوشمصنوعی این توهم دیرینه را که «انباشت اطلاعات به معنای افزایش حکمت است» فرو ریخته است. ماشینها به حجم عظیمیاز دادهها دسترسی دارند، اما فاقد خرد هستند.
اکنون با استفاده از هوشمصنوعی به خوبی میدانیم که خرد، دانستن همه پاسخها نیست، بلکه تشخیص حدود دانایی و فهم پیچیدگیهای وضعیت انسانی است و این کاری است که نه از مهندسان بلکه از فیلسوفان برمیآید.
شاید بزرگترین کاستی سامانههای هوشمند امروز آن باشد که در بسیاری از موارد، پاسخی قاطع ارائه میکنند، درست در جایی که انسان خردمند باید تردید کند.
از همین رو، بازگشت فیلسوفان در عصر هوشمصنوعی اتفاقی است که کمتر قابل پیشبینی بود. هرچه قدرت الگوریتمها افزایش مییابد، نیاز به تفکر درباره معنا، غایت، ارزشها و مسئولیت نیز بیشتر میشود.
بنابراین انسان امروز بیش از هر زمان دیگری به فیلسوفانی نیاز دارد که بتوانند درباره این موضوعات بیندیشند و این ارزشهای انسانی را برای ماشینها کدگذاری کنند.
فرزاد سجادی، استاد فلسفه در ایران نوشت:
هوشمصنوعی این توهم دیرینه را که «انباشت اطلاعات به معنای افزایش حکمت است» فرو ریخته است. ماشینها به حجم عظیمیاز دادهها دسترسی دارند، اما فاقد خرد هستند.
اکنون با استفاده از هوشمصنوعی به خوبی میدانیم که خرد، دانستن همه پاسخها نیست، بلکه تشخیص حدود دانایی و فهم پیچیدگیهای وضعیت انسانی است و این کاری است که نه از مهندسان بلکه از فیلسوفان برمیآید.
شاید بزرگترین کاستی سامانههای هوشمند امروز آن باشد که در بسیاری از موارد، پاسخی قاطع ارائه میکنند، درست در جایی که انسان خردمند باید تردید کند.
از همین رو، بازگشت فیلسوفان در عصر هوشمصنوعی اتفاقی است که کمتر قابل پیشبینی بود. هرچه قدرت الگوریتمها افزایش مییابد، نیاز به تفکر درباره معنا، غایت، ارزشها و مسئولیت نیز بیشتر میشود.
بنابراین انسان امروز بیش از هر زمان دیگری به فیلسوفانی نیاز دارد که بتوانند درباره این موضوعات بیندیشند و این ارزشهای انسانی را برای ماشینها کدگذاری کنند.