فشار اقتصادی عامل اصلی پایان جنگ بود/ ایران قدرتمندترین سلاح خود را از حالت بالقوه به حالت بالفعل تبدیل کرد
مارک فیتزپاتریک، دیپلمات ارشد پیشین آمریکا در #خبرآنلاین: هر دو طرف با یک ضرورت اقتصادیِ بسیار حیاتی و کمرشکن برای ازسرگیری کشتیرانی بینالمللی در تنگه هرمز مواجه بودند. مسدود شدن این تنگه، فشار و آسیب بسیار شدیدی را به اقتصاد هر دو کشور و البته سراسر جهان وارد میکرد.
از سوی دیگر، ترامپ به این محاسبات رسیده بود که میتواند بر انتقادهای سیاسی همحزبیهای خود نسبت به این توافق غلبه کند؛ البته اینکه آیا این ارزیابی او درست است یا نه، هنوز مشخص نیست، چرا که واکنشهای اولیه به این تصمیم تا حد زیادی انتقادی بوده است.
ترامپ هیچ دستاورد مثبتی از این جنگ به دست نیاورد. گرچه او هرگز منطق و دلیل شفافی را برای آغاز این جنگ ارائه نکرد، اما در مقاطع مختلف به چهار هدف اشاره کرده بود: تغییر حکومت، جلوگیری از ساخت سلاح هستهای توسط ایران، از بین بردن تهدید موشکی ایران و پایان دادن به حمایت این کشور از «گروههای نیابتی» در منطقه. ادعاهای او مبنی بر تحقق هر یک از این اهداف، به وضوح نادرست و خلاف واقع است.
حاکمیت ایران از این تلاشها برای سرنگونی جان سالم به در برد و اکنون با رهبریِ سرسختتر و سپاه پاسداران مصممتر شدهای هدایت میشود. حرفها و ادعاها درباره کمک به مردم ایران برای «به دست گرفتن کنترل حکومت» نیز تنها یک بلوف توخالی از آب درآمد.
ایران تمام توانمندیهای هستهای خود را که از حملات ژوئن ۲۰۲۶ جان سالم به در برده بودند، حفظ کرده است و چه بسا اکنون تمایل بیشتری هم برای داشتن گزینه سلاح هستهای پیدا کرده باشد.
این کشور همچنین بیشتر تواناییهای پرتاب موشکهای بالستیک خود را حفظ کرده است. روابط ایران با حزبالله، انصارالله و دیگر گروههای شبهنظامی همچنان مستحکم است. مهمتر از همه اینکه ایران اصلیترین ابزار بازدارندگی خود، یعنی توانایی متوقف کردن کشتیرانی در تنگه هرمز را به مرحله اجرا و اثبات رسانده است.