واکنش نریمان پناهی به اظهارنظر یک کارگردان درباره نوحه «تو شیب گودال»

این صدا از دل قتلگاه می‌آید، نه از روی کاغذ

نریمان پناهی در گفت‌وگو با تسنیم:

می‌گویند نریمان پناهی آن واقعه را دیده یا دارد می‌بیند؛ بله، واقعیتش این است که بدون باور نمی‌شود. اگر خودم روضه را باور نکنم، مخاطب هم باور نمی‌کند.

باید اول روضه را باور کنیم، باید در جان آدم بنشیند. وقتی باور کردی، هم دلت می‌سوزد هم اشکت جاری می‌شود و روی مخاطب هم اثر می‌گذارد.

من باور دارم دارم روضه می‌خوانم، قصه نمی‌خوانم. روضه است؛ روضه اباعبدالله(ع) است، مصائب کربلاست، مقتل است. دارم مقتل می‌خوانم و باید اثر بگذارد.

اینکه اثر بگذارد یا نگذارد دست من نیست. من در حول‌و‌محور قتلگاه حرکت می‌کنم. دلم این‌طور است، حالم این‌طور است؛ هرجا بروم دوباره به همین حال برمی‌گردم.

از دلم می‌خوانم. خودم می‌سوزم که مخاطب هم بسوزد. برای ما همین است، چیز دیگری نیست.

مشروح گفت‌وگوی تسنیم با نریمان پناهی را اینجا tasnimnews.ir ببینید.