خیلیها فکر میکنن باز کردن یک ایمیل بدون پاسخدادن، هیچ ردپایی ایجاد نمیکنه؛ اما بیشتر ایمیلهای امروزی یک تصویر نامرئی یکپیکسلی داخل خودشون دارن که بهمحض باز شدن، از سرور فرستنده درخواست میکنه. این «پیکسل ردیاب» زمان دقیق باز شدن ایمیل، نوع دستگاه و حتی موقعیت تقریبی کاربر رو منتقل میکنه. همین سازوکار باعث شده باز کردن ایمیل، بدون هیچ کلیک اضافهای، اطلاعات قابلتوجهی به فرستنده بده
این پیکسلها معمولاً داخل لوگو، امضا یا حتی فضای خالی ایمیل قرار میگیرن و چون اندازهشون یک پیکسل و شفافه، کاربر هیچ نشونهای ازشون نمیبینه. سرویسهای بازاریابی و ابزارهای پیگیری ایمیل از همین روش استفاده میکنن تا بفهمن چه زمانی و با چه دستگاهی ایمیل باز شده. آمارها نشون میده که بخش بزرگی از ایمیلهای تبلیغاتی و سازمانی از این تکنیک استفاده میکنن و این موضوع سالهاست به یک استاندارد تبدیل شده. بارگذاری خودکار تصاویر در بسیاری از سرویسهای ایمیل باعث میشه این پیکسلها بدون اطلاع کاربر فعال بشن. حتی اگر هیچ لینکی رو باز نکنید، همین بارگذاری تصویر کافیست تا اطلاعات به سرور فرستنده برسه. ابزارهای سادهای وجود دارن که هر فردی میتونه ازشون استفاده کنه و همین موضوع باعث شده پیگیری ایمیل فقط محدود به شرکتها نباشه. این رفتار بخشی از معماری ایمیلهای مدرن شده و بدون تنظیمات دستی، تقریباً همیشه فعال میمونه. برای جلوگیری از این ردیابی، میشه بارگذاری خودکار تصاویر رو در تنظیمات ایمیل غیرفعال کرد یا از افزونههای مسدودکنندهی پیکسل استفاده کرد. کاربران آیفون هم میتونن از قابلیت حفاظت حریم خصوصی در برنامهی ایمیل استفاده کنن تا تصاویر از طریق یک پروکسی بارگذاری بشن و اطلاعات واقعی دستگاه فاش نشه. این اقدامات ساده میتونن بخش زیادی از ردیابیهای نامرئی رو متوقف کنن و کنترل بیشتری روی حریم خصوصی فراهم کنن.