با نزدیک شدن به نشست چهارم کشورهای مصر، عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در قاهره، گمانهزنیها درباره ماهیت واقعی این سازوکار منطقهای افزایش یافته است.
جنگ غزه، شکست پروژههای عادیسازی، افزایش مخالفت افکار عمومی جهان اسلام با سیاستهای اسرائیل و کاهش اعتماد به نقش آمریکا، شرایط جدیدی را به وجود آورده که در آن کشورهای منطقه بیش از گذشته به سمت همکاریهای درونمنطقهای سوق پیدا کردهاند.
نشست قاهره را میتوان در همین چارچوب ارزیابی کرد؛ نشستی که اگرچه هنوز عنوان «ائتلاف» یا «اتحاد» بر خود نگرفته است، اما میتواند یکی از مهمترین نشانههای شکلگیری نظم جدیدی در منطقه باشد.
مهمترین پیام این روند آن است که بسیاری از بازیگران منطقه دیگر حاضر نیستند سرنوشت خاورمیانه صرفاً در تلآویو، واشنگتن یا سایر قدرتهای فرامنطقهای تعیین شود.