پلیس در جنگ رمضان فدایی وطن شد
مقرها خالی، شهادت کف خیابان
جنگ رمضان تنها یک درگیری مقطعی یا یک رخداد محدود امنیتی نبود، بلکه بهگفته مقامات انتظامی کشور، بخشی از یک طراحی چندلایه برای ایجاد ناامنی در داخل ایران محسوب میشد؛ طرحی که هدف اصلی آن نه صرفاً ضربه نظامی، بلکه "اختلال در ثبات اجتماعی" و "برهمزدن نظم عمومی" بود.
در این میان، پلیس بهعنوان خط مقدم حفظ امنیت داخلی، یکی از اصلیترین اهداف این سناریو قرار گرفت. هدفی که به تعبیر فرمانده انتظامی تهران بزرگ، سردار عباسعلی محمدیان، بر پایه یک تصور غلط از سوی دشمن شکل گرفته بود: اینکه با هدف قرار دادن مراکز انتظامی، میتوان توان عملیاتی پلیس را کاهش داد و مسیر برای ناامنی و آشوب را باز کرد. اما واقعیت میدان، دقیقاً برخلاف این تصور رقم خورد.
بر اساس روایت ارائهشده از سوی فرماندهان انتظامی، راهبرد دشمن در جنگ رمضان بر یک محور اصلی استوار بود: ضربه به "نقطه فرماندهی و کنترل امنیت داخلی".
برخلاف تصور برخی، بسیاری از ۶۳ شهید پلیس در تهران در داخل مقرهای انتظامی به شهادت نرسیدند، بلکه هنگام اجرای مأموریت، در ایستگاههای بازرسی، واحدهای گشت، مقابل کلانتریها و در نقاط مختلف شهر جان خود را فدای امنیت مردم کردند.
این نکته از دو جهت اهمیت دارد؛ اول اینکه نشان میدهد پلیس در جنگ رمضان یک نیروی "دفاعی منفعل" در پشت دیوارها نبوده، بلکه یک نیروی کاملاً "میدانی و فعال" در سطح شهر بوده است. دوم اینکه محل شهادت نیروها، خود بیانگر ماهیت جنگ است؛ جنگی که در خیابانها و در دل مأموریتهای روزمره امنیتی جریان داشته است، نه صرفاً در مراکز فرماندهی.
متن کامل گزارش را از اینجا tasnimnews.ir بخوانید
مقرها خالی، شهادت کف خیابان
جنگ رمضان تنها یک درگیری مقطعی یا یک رخداد محدود امنیتی نبود، بلکه بهگفته مقامات انتظامی کشور، بخشی از یک طراحی چندلایه برای ایجاد ناامنی در داخل ایران محسوب میشد؛ طرحی که هدف اصلی آن نه صرفاً ضربه نظامی، بلکه "اختلال در ثبات اجتماعی" و "برهمزدن نظم عمومی" بود.
در این میان، پلیس بهعنوان خط مقدم حفظ امنیت داخلی، یکی از اصلیترین اهداف این سناریو قرار گرفت. هدفی که به تعبیر فرمانده انتظامی تهران بزرگ، سردار عباسعلی محمدیان، بر پایه یک تصور غلط از سوی دشمن شکل گرفته بود: اینکه با هدف قرار دادن مراکز انتظامی، میتوان توان عملیاتی پلیس را کاهش داد و مسیر برای ناامنی و آشوب را باز کرد. اما واقعیت میدان، دقیقاً برخلاف این تصور رقم خورد.
بر اساس روایت ارائهشده از سوی فرماندهان انتظامی، راهبرد دشمن در جنگ رمضان بر یک محور اصلی استوار بود: ضربه به "نقطه فرماندهی و کنترل امنیت داخلی".
برخلاف تصور برخی، بسیاری از ۶۳ شهید پلیس در تهران در داخل مقرهای انتظامی به شهادت نرسیدند، بلکه هنگام اجرای مأموریت، در ایستگاههای بازرسی، واحدهای گشت، مقابل کلانتریها و در نقاط مختلف شهر جان خود را فدای امنیت مردم کردند.
این نکته از دو جهت اهمیت دارد؛ اول اینکه نشان میدهد پلیس در جنگ رمضان یک نیروی "دفاعی منفعل" در پشت دیوارها نبوده، بلکه یک نیروی کاملاً "میدانی و فعال" در سطح شهر بوده است. دوم اینکه محل شهادت نیروها، خود بیانگر ماهیت جنگ است؛ جنگی که در خیابانها و در دل مأموریتهای روزمره امنیتی جریان داشته است، نه صرفاً در مراکز فرماندهی.
متن کامل گزارش را از اینجا tasnimnews.ir بخوانید