میثاق با خاک؛ آیین کهن لرها برای سیاوش اهل بیت(ع)؛ آیین گِل چیست؟
یادداشت مهمان- علی صارمیان، کارشناس و پژوهشگر رسانه؛ در زبان های باستانی افتاب را هوئر یا اهورا و گل را هرریه یا خرره می گویند.آن نماد فروهر به معنای فرو هوئر یا بالاتر از آفتاب است.
خرَرَه افتادن نشانه این است که بعد از رفتن تو، با خاک برابر شدیم. یعنی تو به زیر خاک رفتی و ما هم خاک شدیم. یک معنای دیگرش شبیه سازی خود با بازماندگان و اسیران کربلاست که با پای برهنه در خاکها رفتند و خاک بر سر و صورت پاکشان نشست. خرَرهَ معناهای زیادی دارد. آقای بهرام بیضایی در نوشتن فیلم روز واقعه از خَررهَ استفاده کرده است.