بند ۱۱ توافقنامه دربارهی آزادسازی داراییهای مسدودشدهی ایران صراحت دارد که این وجوه بهطور فوری آزاد نمیشوند، بلکه تنها «فرآیند» آزادسازی آنها آغاز خواهد شد. بر اساس این بند، آمریکا صرفاً «تعهد میدهد» که آزادسازی را شروع کند، و دو طرف باید «بهصورت مشترک بر روی رویههای مربوط به آزادسازی این وجوه توافق کنند».
بند ۱۳ نیز مقرر میکند که مذاکرات نهایی ۶۰روزه زمانی آغاز میشود که آمریکا اجرای سایر بندها، از جمله بند ۱۱، را «شروع کرده باشد». این صورتبندی به معنای آن است که ایران پیش از ورود به مذاکرات نهایی، لزوماً داراییهای خود را دریافت نخواهد کرد — تنها کافی است که فرآیند آزادسازی رسماً آغاز شده باشد.
این یک نکتهی مهم است که در اظهارات مقامات ایرانی نادیده گرفته شده است. بهجای آنکه آغاز مذاکرات ۶۰روزه منوط به «شروع اجرا»ی بند ۱۱ باشد، میبایست صراحتاً قید میشد که ایران تنها پس از «تکمیل» مفاد این بند وارد مذاکرات نهایی خواهد شد.
بند ۱۳ نیز مقرر میکند که مذاکرات نهایی ۶۰روزه زمانی آغاز میشود که آمریکا اجرای سایر بندها، از جمله بند ۱۱، را «شروع کرده باشد». این صورتبندی به معنای آن است که ایران پیش از ورود به مذاکرات نهایی، لزوماً داراییهای خود را دریافت نخواهد کرد — تنها کافی است که فرآیند آزادسازی رسماً آغاز شده باشد.
این یک نکتهی مهم است که در اظهارات مقامات ایرانی نادیده گرفته شده است. بهجای آنکه آغاز مذاکرات ۶۰روزه منوط به «شروع اجرا»ی بند ۱۱ باشد، میبایست صراحتاً قید میشد که ایران تنها پس از «تکمیل» مفاد این بند وارد مذاکرات نهایی خواهد شد.
— / About Iran’s frozen funds:
If we look at Paragraph 11, it becomes clear that Iran’s frozen funds are not immediately released, but rather it is stated the process of releasing them will be initiated.
The paragraph says the U.S. simply UNDERTAKES (i.e. agrees to begin) the release of funds, and that Iran and the U.S. will ‘mutually agree on the procedures related to the release of these funds’.
In Paragraph 13, it says the final 60-days negotiations will start once the U.S. ‘begins’ to implement the other paragraphs, including Paragraph 11.
In practice, this means that the funds will merely begin the ‘process’ of being released immediately upon signing the MoU and opening the Strait of Hormuz. Paragraph 13 seems to ensure that Iran will receive the funds before negotiations will proceed (before the 60-days for a final deal), but it doesn’t say that.
This is an important detail that slipped the mind of Iranian officials. Instead of starting the 60-days negotiations when the U.S. has ‘begun’ to implement Paragraph 11, it should have been stated that Iran will enter final negotiations once the provisions in Paragraph 11 have been ‘completed’.
ترجمه ماشینی
- / درباره وجوه مسدود شده ایران:
اگر به بند 11 نگاه کنیم، مشخص میشود که وجوه مسدود شده ایران بلافاصله آزاد نمیشود، بلکه گفته میشود روند آزادسازی آنها آغاز خواهد شد.
این پاراگراف می گوید که ایالات متحده صرفاً آزادسازی وجوه را متعهد می شود (یعنی موافقت می کند) و ایران و ایالات متحده «متقابل بر روی روش های مربوط به آزادسازی این وجوه توافق خواهند کرد».
در بند 13، میگوید مذاکرات نهایی 60 روزه زمانی آغاز میشود که ایالات متحده اجرای سایر بندها از جمله بند 11 را «شروع» کند.
در عمل، این بدان معناست که وجوه صرفاً «فرآیند» آزادسازی بلافاصله پس از امضای تفاهم نامه و گشایش تنگه هرمز را آغاز خواهند کرد. به نظر می رسد بند 13 تضمین می کند که ایران قبل از ادامه مذاکرات (قبل از 60 روز برای توافق نهایی) وجوه را دریافت می کند، اما این موضوع را بیان نمی کند.
این نکته مهمی است که از ذهن مقامات ایرانی خارج شده است. به جای آغاز مذاکرات 60 روزه زمانی که ایالات متحده اجرای بند 11 را «آغاز» کرده است، باید بیان می شد که ایران پس از «تکمیل» مفاد بند 11 وارد مذاکرات نهایی خواهد شد.
اگر به بند 11 نگاه کنیم، مشخص میشود که وجوه مسدود شده ایران بلافاصله آزاد نمیشود، بلکه گفته میشود روند آزادسازی آنها آغاز خواهد شد.
این پاراگراف می گوید که ایالات متحده صرفاً آزادسازی وجوه را متعهد می شود (یعنی موافقت می کند) و ایران و ایالات متحده «متقابل بر روی روش های مربوط به آزادسازی این وجوه توافق خواهند کرد».
در بند 13، میگوید مذاکرات نهایی 60 روزه زمانی آغاز میشود که ایالات متحده اجرای سایر بندها از جمله بند 11 را «شروع» کند.
در عمل، این بدان معناست که وجوه صرفاً «فرآیند» آزادسازی بلافاصله پس از امضای تفاهم نامه و گشایش تنگه هرمز را آغاز خواهند کرد. به نظر می رسد بند 13 تضمین می کند که ایران قبل از ادامه مذاکرات (قبل از 60 روز برای توافق نهایی) وجوه را دریافت می کند، اما این موضوع را بیان نمی کند.
این نکته مهمی است که از ذهن مقامات ایرانی خارج شده است. به جای آغاز مذاکرات 60 روزه زمانی که ایالات متحده اجرای بند 11 را «آغاز» کرده است، باید بیان می شد که ایران پس از «تکمیل» مفاد بند 11 وارد مذاکرات نهایی خواهد شد.
