از مسیریاب تا موشک کروز؛ فناوریهای روزمره چگونه ابزار نظامی میشوند؟
محمدامین اللهداد، رئیس مرکز پایش و فراداده مرکز ملی فضای مجازی نوشت: تقریبا همان الگوریتمی که در زمان رانندگی به ما میگوید کدام مسیر را برویم، به خلبان جنگنده و موشک میگوید از کدام طرف رادارها را دور بزنند.
همان شبکه عصبی که چهره شما را در فیلتر اینستاگرام تشخیص و تغییر میدهد، میتواند در یک پهپاد شناسایی، یک فرد را از بین هزاران نفر ردیابی و شکار کند.
همان مجموع داده ترافیکی که یک استارتاپ جوان برای بهبود حملونقل شهری جمع میکند، وقتی در اختیار یک قرارگاه نظامی قرار بگیرد، تبدیل میشود به نقشه دقیق از راههای نفوذ و محاصرهی یک شهر.
به این فناوریها در اصطلاح، «فناوریهای دو-کاربرده» (Dual-Use)میگویند. در این مفهوم، یک فناوری خاص مرز میان صلح و جنگ را پشت سر میگذارد، بدون اینکه کوچکترین تغییری در کدهایش ایجاد شود.
تنها «نیت» و «نهاد متولی» تغییر کرده است. باید توجه داشت که فناوری ذاتاً خنثی است؛ این «قرارداد اجتماعی» و «نحوه حکمرانی» بر آن است که آن را خوب، بد یا مرگبار میکند.