در سیستان و بلوچستان، که فاصله شمال تا جنوب آن به حدود یک هزار و ۱۰۰ کیلومتر میرسد، سهمیه ماهانه ۱۳۰ لیتری بنزین برای بخش بزرگی از ساکنان تنها بخشی از نیاز روزمره را پوشش میدهد. خودروهای شخصی در این استان ماهانه ۶۰ لیتر با نرخ یک هزار و ۵۰۰ تومان و ۷۰ لیتر با نرخ سه هزار تومان دریافت میکنند؛ رقمی که از نظر عددی با بسیاری از استانهای دیگر تفاوتی ندارد، اما با توجه به وسعت جغرافیایی استان و فاصله زیاد میان سکونتگاهها، کفاف نیاز واقعی مردم را نمیدهد.
در حالی که رانندگان در اغلب استانهای کشور پس از اتمام سهمیه کارت سوخت میتوانند از کارت آزاد جایگاهها با نرخ سوم استفاده کنند، در سیستان و بلوچستان این امکان به دلیل نگرانی از قاچاق سوخت به ۱۰ لیتر در ماه محدود شده است.
کارشناسان و مسئولان محلی معتقدند سیاست سوخترسانی در این استان باید متناسب با ویژگیهای آن طراحی شود و در آن وسعت جغرافیایی، شرایط مرزی، فاصله میان سکونتگاهها و ضعف حملونقل عمومی مورد توجه قرار گیرد.
مصائب سهیمه سوخت در سیستان و بلوچستان
باک خالی در جادههای بیانتها
در سیستان و بلوچستان که فاصله شمال تا جنوب آن به حدود یک هزار و ۱۰۰ کیلومتر میرسد، سهمیه ماهانه ۱۳۰ لیتری بنزین، برای بخش زیادی از مردم تنها بخشی از نیاز روزمره محسوب میشود.
در شرایطی که بیشتر استانها پس از پایان سهمیه کارت سوخت، امکان استفاده از کارت آزاد جایگاهها با نرخ سوم را دارند، در سیستان و بلوچستان به دلیل ملاحظات قاچاق سوخت، این امکان محدود به ۱۰ لیتر بنزین آزاد شده است.
در حال حاضر، خودروهای شخصی در سیستان و بلوچستان ماهانه ۶۰ لیتر بنزین با نرخ یک هزار و ۵۰۰ تومان و ۷۰ لیتر با نرخ سه هزار تومان دریافت میکنند؛ سهمیهای که از نظر عددی تفاوتی با بسیاری از استانهای دیگر ندارد.
معتقدند نسخه سوخترسانی در سیستان و بلوچستان باید مبتنی بر اقتضائات این استان طراحی شود؛ نسخهای که در آن وسعت جغرافیایی، شرایط مرزی، فاصله سکونتگاهها و محدودیت حملونقل عمومی مورد توجه قرار گیرد.
گزارش تسنیم را اینجا https://tasnimnews.ir/3617964 بخوانید