سرمربی تیم ملی: میخواهم درباره دو موضوع صحبت کنم. جو امروز استادیوم نقطه عطفی برای تاریخ فوتبال ما بود. امروز ایرانیهای زیادی با نگرش و باورهای مختلف حضور داشتند اما یکصدا تیم ملی کشورشان را با قلبشان تشویق کردند. برد اصلی بازی این بود و حدود 70 هزار ایرانی که در ورزشگاه بودند، با قلبشان ایران را تشویق کردند.
موضوع دوم، مظلومیت تیم ملی ایران است، آنقدر که روی هوا بودیم روی زمین نبودیم! به ما فرصت ندادند که دو هفته زودتر بیاییم. گفتند بلافاصله بعد بازی باید اینجا را ترک کنید، در صورتی که مهمترین مسئله را برای بازی آینده یعنی ریکاوری را داریم، اما باید سوار هواپیما شویم و به تیخوانا مکزیک برگردیم. این موضوع ما را رنج میدهد.
در ۵۰ متر جلو بسیار عالی بودیم ولی تقریبا روی دو موقعیت دو گل خوردیم. این هم جزئی از فوتبال است و باید آنالیز کرده و ضعف خط دفاعیمان را برطرف کنیم.
برنامه آینده تیم ملی؟ خودمان هم نمیدانیم و خندهدار است. برنامهریزی برای تیم ما از جای دیگری انجام میشود. قرار بود دو شب قبل از بازی با نیوزیلند به لس آنجلس بیاییم که اجازه ندادند. قصد داشتیم ریکاوری را اینجا انجام دهیم که باز هم اجازه ندادند. این تیم ملی مظلومترین تیم ملی تاریخ ادوار جام جهانی است. رئیس فدراسیون، مدیر تیم، مدیر داخلی، مسئول رسانه و . اینجا نیستند. مربیان کار تعویض بازیکنان را انجام دادند. کادرفنی ما به جای اینکه تمرکزش روی کار فنی باشد روی کار اجرایی بود، به همین دلیل ما مظلومترین تیم تاریخ جام جهانی هستیم.