صدایی که هرگز از یاد نمیرود
ماجرای یک انگشتر خاطرانگیز!
خبر درگذشت لحظاتی پیش مخابره شد. خوش صدایی زیبندهای به نام بهروز رضوی؛ شخصیتی که سالها صدایش قصه شب بسیاری از شنوندگان رادیو تهران میشود. همیشه به نکته قابل تأملی اشاره میکند و باز هم این نکته را یادآوری کرد اگر عقل و تجربه امروز را داشتم هرگز به تلویزیون نمیآمدم.
رضوی همیشه معتقد بود گوینده حرفهای و موفق نباید خودش را در برنامه به رخ مخاطب بکشد و باید تمام تمرکزش روی متنی باشد که اجرا میکند. او همیشه میگفت که شنونده نباید گوینده را حس کند؛ یعنی گوینده در جایی موفق است که خودش را حذف کند. اگر گوینده تواناییهای خودش را به رخ مخاطب بکشد، مزاحم درک سالم و بیواسطه مطلب میشود.
برخی مواقع گویندگان جوان حیفشان میآید صدایشان در بخشهایی از قصه از شفافیت یا شیکی بیفتد و از بین برود و به همین دلیل مرتب مراقب صدای خودشاناند؛ در حالی که گوینده باید مواظب متن و نوع اجرای آن باشد.
این گوینده نامآشنا درباره دیدار با رهبر شهید انقلاب گفته بود: واقعاً افتخار کردم به این دیداری که با بچههای رادیویی همراه شدم. واقعاً به ما اظهار لطف داشتند و در سخنرانیشان نکاتی را گوشزد کردند که دغدغه بسیاری از دلسوزان اهالی فرهنگ و هنر بود.
وی در پاسخ به این سؤال درباره چه نکات رادیویی صحبت کردید، گفت: در مورد رادیو سعی کردم توجهشان را به نکاتی که باید جلب کنم. البته به نکاتی اشاره کردند که اشرافشان برایم قابل تأمل بود.
رضوی افزود: از آن جلسه اظهار لطفهای ایشان به خاطرم مانده و انگیزهای که برایم مضاعفتر شد آنقدر ایشان چقدر به اهالی فرهنگ و هنر ابراز لطف میکنند و برایشان این مقوله اهمیت ویژهای دارد.
گوینده قدیمی رادیو درباره ماجرای پخشِ صحنه جذابِ عوض کردن چند باره انگشتر، خاطرنشان کرد: طبق عادت ایشان به حاضرین در این دیدارها یادگاری اهدا میکنند و در آن جلسه هم انگشتری به یادگار میدادند. بر این اساس ایشان انگشتری به بنده دادند اما اندازه دستِ من نشد به همین خاطر بعد از عوض کردن چند باره انگشتر، انگشتر خودشان را اهداء کردند و اتفاقاً اندازه دستم شد.
tasnimnews.ir/3617469
ماجرای یک انگشتر خاطرانگیز!
خبر درگذشت لحظاتی پیش مخابره شد. خوش صدایی زیبندهای به نام بهروز رضوی؛ شخصیتی که سالها صدایش قصه شب بسیاری از شنوندگان رادیو تهران میشود. همیشه به نکته قابل تأملی اشاره میکند و باز هم این نکته را یادآوری کرد اگر عقل و تجربه امروز را داشتم هرگز به تلویزیون نمیآمدم.
رضوی همیشه معتقد بود گوینده حرفهای و موفق نباید خودش را در برنامه به رخ مخاطب بکشد و باید تمام تمرکزش روی متنی باشد که اجرا میکند. او همیشه میگفت که شنونده نباید گوینده را حس کند؛ یعنی گوینده در جایی موفق است که خودش را حذف کند. اگر گوینده تواناییهای خودش را به رخ مخاطب بکشد، مزاحم درک سالم و بیواسطه مطلب میشود.
برخی مواقع گویندگان جوان حیفشان میآید صدایشان در بخشهایی از قصه از شفافیت یا شیکی بیفتد و از بین برود و به همین دلیل مرتب مراقب صدای خودشاناند؛ در حالی که گوینده باید مواظب متن و نوع اجرای آن باشد.
این گوینده نامآشنا درباره دیدار با رهبر شهید انقلاب گفته بود: واقعاً افتخار کردم به این دیداری که با بچههای رادیویی همراه شدم. واقعاً به ما اظهار لطف داشتند و در سخنرانیشان نکاتی را گوشزد کردند که دغدغه بسیاری از دلسوزان اهالی فرهنگ و هنر بود.
وی در پاسخ به این سؤال درباره چه نکات رادیویی صحبت کردید، گفت: در مورد رادیو سعی کردم توجهشان را به نکاتی که باید جلب کنم. البته به نکاتی اشاره کردند که اشرافشان برایم قابل تأمل بود.
رضوی افزود: از آن جلسه اظهار لطفهای ایشان به خاطرم مانده و انگیزهای که برایم مضاعفتر شد آنقدر ایشان چقدر به اهالی فرهنگ و هنر ابراز لطف میکنند و برایشان این مقوله اهمیت ویژهای دارد.
گوینده قدیمی رادیو درباره ماجرای پخشِ صحنه جذابِ عوض کردن چند باره انگشتر، خاطرنشان کرد: طبق عادت ایشان به حاضرین در این دیدارها یادگاری اهدا میکنند و در آن جلسه هم انگشتری به یادگار میدادند. بر این اساس ایشان انگشتری به بنده دادند اما اندازه دستِ من نشد به همین خاطر بعد از عوض کردن چند باره انگشتر، انگشتر خودشان را اهداء کردند و اتفاقاً اندازه دستم شد.
tasnimnews.ir/3617469