از قرن۱۷ در وین تا تهران امروز؛ قهوهخانههای مدرن وحساسیت انسان معاصر
میگویند تاریخ گاهی از دل یک اتفاق کوچک رقم میخورد. قصهای که از قرن هفدهم در وین برای خیلیها میتواند متعجبکننده باشد، روایتی در سال ۱۶۸۳ وجود دارد که وقتی ترکان عثمانی از محاصره وین عقبنشینی کردند گونیهای قهوه را در اطراف شهر بهجای گذاشتند. هیچکس دقیق نمیداند آن صبح پس از عقبنشینی، چه کسی نخستینبار این گونیها را در وین دید یا به آنها توجه کرد؛ اما آنچه روشن است این بوده که نخستین کافههای وین از دل همین اتفاق متفاوت شکل گرفت.
چارلز امرسون، تاریخ نگار و نویسنده کتاب «۱۹۱۳، در جستجوی جهان پیش از جنگ بزرگ»، درباره این رخداد گفته است که با وجود این اتفاق فرهنگ کافهنشینی و گفتوگو در کافهها همچنان بخش مهمی از زندگی وینیها باقی مانده است؛ کافه جایی برای نشستن، گفتوگو کردن و پیش بردن ایدههایی که در دل همین مکالمههای روزمره شکل میگیرند.
اگر در روایتهای قدیمی، محلی هچمون کافه از دل یک اتفاق بیرونی و تصادفی در تاریخ شهر شکل گرفت، در گذر زمان و قرن بیستویکم معنای آن از یک «شروع» به یک «عادت اجتماعی» تغییر کرد؛ عادتی که دیگر به یک طبقه یا سن خاص محدود نماند و در هر فرهنگ و کشور این عادت روزمره در شکل و شمایلی متفاوت خودش را نشان داد.