نمایی وسیع از جنوب لبنان در منطقه بنت جبیل به فاصله سه سال.

آنچه در اینجا می بینید وضعیتی نیست که برخی روستاها در حال «چشمک زدن» باشند، بلکه این روستاهای شیعه نشین هستند که دیگر وجود ندارند. مناطق روشن و ویران شده ای که پس از تخریب بسیاری از زیرساخت های تروریستی توسط ارتش اسرائیل، به دنبال تبدیل روستاها به پایگاه های حزب الله، برای ذخیره سلاح برای نیروهای راچو، برای شلیک در مسیر شیب دار، برای پرتاب موشک های ضد تانک، برای عملیات پهپادهای انفجاری و غیره به جا مانده است.

جمعیت شیعه با حمایت از حزب الله و کمک های ایران تا حد زیادی این ویرانی را بر روستاهای خود وارد کردند. هدف از سیاست نظامی از بین بردن زیرساخت های تروریستی در روستاها، جلوگیری از بازگشت سازمان های تروریستی و استقرار خود در آنها، از جمله از طریق تخریب گسترده فضایی است که برای فعالیت های آنها استفاده می شد.

از سوی دیگر، روستاهای مسیحی - عین آبل، داوال، کوزه و رامش - دست نخورده باقی ماندند. دلیل این امر این است که آنها به عنوان پایگاه های تروریستی مورد استفاده قرار نگرفتند و اجازه ندادند حزب الله به طور گسترده در منطقه خود مستقر شود.

این درسی است که ساکنان لبنان باید آن را درونی کنند - روستایی که به پایگاه نظامی یک سازمان تروریستی تبدیل می شود که علیه اسرائیل فعالیت می کند، به یک هدف نظامی تبدیل می شود و خطر نابودی گسترده را در پی خواهد داشت. تا زمانی که حزب الله به سیاست خود ادامه دهد و خلع سلاح نشود، روستاهای شیعه نشین بیشتری در جنوب لبنان با سرنوشت مشابهی روبرو خواهند شد.