روایت شما از زندگی در دوران پس از انقلاب ملی و جنگ - سهشنبه ۱۹ خرداد
همیشه میخواستم وقتی ۱۸ سالم شد گواهینامه بگیرم، گواهینامه شده ۱۱ میلیون تومان. جمهوری اسلامی دونهدونه آرزوهامون رو به باد داد.
یه جوری همهچیز گرونه که اکثرا مردم کمبودهایی مثل کمخونی، مشکلات کبد و کلسیم پایین پیدا کردن. پول ویزیت دکترها هم بسیار گرون شده و قشر متوسط رو به پایین توانایی درمان یا خرید داروها رو ندارن.
از دزفول: حتی اونایی که وضع خوبی دارن هم نمیتونن خرید کنن. تخممرغ شده ۲۵ هزار تومان. اینجا نون بربری رو قسطی میدن، مثلا ۲۰ تا دونه بربری رو باید ۲ ماه قسط بدیم. ما دیگه چه ذلیل شدیم که نون قسطی بخریم.
من واقعا مرگ رو به زندگی زیر یوغ جمهوری اسلامی ترجیح میدم. بهخاطر گرونی اومدم خونه پدرم نشستم و ماهی ۲۰ میلیون حقوقم رو کامل مصرف داروی خودم و پسرم میکنم که بیمار اعصاب و روان هست.
پدربزرگم میگفت ۴۰ سال پیش با یک میلیون یک خونه هزار متری در بهترین منطقه اصفهان خریده بود، حالا چی؟ یک قرص خریدم ۷ میلیون تومان.
آبان ۱۴۰۴ یه پژو پارس مدل ۹۶ خریدم، ۸۵۰ میلیون تومان. الان قیمت گذاشتم یک میلیارد و ۵۵۰ میلیون تومان. شدیم میلیاردر فقیر.
از ایرانشهر: من یک بازنشسته هستم و خانواده پرجمعیت دارم. بچههام دانشگاه و مدرسه هستن و حقوق ما کفایت نمیکنه.
من چند وقت پیش بیرون بودم و ارزشیها ریخته بودن بیرون. خودم دیدم که دست بچهای که داشت پرچم تکون میداد، سه تا تراول ۵۰۰ هزار تومانی گذاشتن، یعنی میشه یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان.