ماجرای «گمشده» این روزهای مردم در روزگار بیقراری!
در روزهایی که هر فرد باری از غم به دوش دارد، شاید بیش از هر زمان دیگری به یادآوری و استفاده از یک واژه ساده نیاز داشته باشد؛ واژهای که میتواند حال این روزهایمان را کمی بهتر کند.
علی محمدی در ابتدای گفتوگو از نقش مهربانی و دلیل افزایش خشونت در جامعه میگوید: «ما وقتی درباره مهربانی به عنوان عنصر گمشده در جامعه صحبت میکنیم درواقع درباره یک نیاز روانی و اجتماعی بسیار مهم حرف میزنیم. در حال حاضر در بین تمام نگرانی ها و خستگی ها و تنش هایی که مردم تجربه میکنند مهربانی کمتر دیده میشود و کمتر هم فرصت بروز پیدا میکند.
این روانشناس اجتماعی درباره اینکه چگونه میتوانیم این غم و خشم را مدیریت کنیم؟ میگوید، اولین قدم، پذیرفتن احساسات است. یادمان باشد پذیرش غم، نگرانی یا خشم به معنای تسلیم شدن در برابر آنها نیست، بلکه آغاز مدیریت آنهاست. گفتوگو با افراد مورد اعتماد، حفظ ارتباط با خانواده و دوستان، فعالیت بدنی منظم، خواب کافی، کاهش مواجهه افراطی با اخبار و اختصاص زمانی برای استراحت روانی میتواند به کاهش فشارهای روحی کمک کند. در کنار این موارد، استفاده از خدمات روانشناسان و روانپزشکان نیز در شرایط بحرانی اهمیت زیادی دارد. نکته مهم دیگر این است که افراد میان مسائلی که در کنترل آنهاست و مسائلی که خارج از کنترلشان قرار دارد تفاوت قائل شوند. بخش زیادی از اضطراب و خشم زمانی شکل میگیرد که انرژی روانی خود را صرف موضوعاتی میکنیم که توان تغییر آنها را نداریم و به جای آن، تمرکز بر مسئولیتها و نقشهای روزمره میتواند احساس کنترل و آرامش بیشتری در ما ایجاد کند.
در روزهایی که هر فرد باری از غم به دوش دارد، شاید بیش از هر زمان دیگری به یادآوری و استفاده از یک واژه ساده نیاز داشته باشد؛ واژهای که میتواند حال این روزهایمان را کمی بهتر کند.
علی محمدی در ابتدای گفتوگو از نقش مهربانی و دلیل افزایش خشونت در جامعه میگوید: «ما وقتی درباره مهربانی به عنوان عنصر گمشده در جامعه صحبت میکنیم درواقع درباره یک نیاز روانی و اجتماعی بسیار مهم حرف میزنیم. در حال حاضر در بین تمام نگرانی ها و خستگی ها و تنش هایی که مردم تجربه میکنند مهربانی کمتر دیده میشود و کمتر هم فرصت بروز پیدا میکند.
این روانشناس اجتماعی درباره اینکه چگونه میتوانیم این غم و خشم را مدیریت کنیم؟ میگوید، اولین قدم، پذیرفتن احساسات است. یادمان باشد پذیرش غم، نگرانی یا خشم به معنای تسلیم شدن در برابر آنها نیست، بلکه آغاز مدیریت آنهاست. گفتوگو با افراد مورد اعتماد، حفظ ارتباط با خانواده و دوستان، فعالیت بدنی منظم، خواب کافی، کاهش مواجهه افراطی با اخبار و اختصاص زمانی برای استراحت روانی میتواند به کاهش فشارهای روحی کمک کند. در کنار این موارد، استفاده از خدمات روانشناسان و روانپزشکان نیز در شرایط بحرانی اهمیت زیادی دارد. نکته مهم دیگر این است که افراد میان مسائلی که در کنترل آنهاست و مسائلی که خارج از کنترلشان قرار دارد تفاوت قائل شوند. بخش زیادی از اضطراب و خشم زمانی شکل میگیرد که انرژی روانی خود را صرف موضوعاتی میکنیم که توان تغییر آنها را نداریم و به جای آن، تمرکز بر مسئولیتها و نقشهای روزمره میتواند احساس کنترل و آرامش بیشتری در ما ایجاد کند.
