این روایتها درباره مرگ نیستند؛ درباره زندگیهایی هستند که در جریان بودند. یکی تازه ازدواج کرده بود، یکی به تیم فوتبال راه یافته بود، یکی هر روز در مغازهاش کار میکرد، یکی با هنر و خلاقیت زندگی میساخت و دیگری بار خانواده را بر دوش میکشید. آینده برای همه آنها ادامه داشت؛ اما در دیماه، گلوله سرکوب جان این جوانان را گرفت. سامان ابراهیمپور، میثم کرانیان، امید عظیمی، محدثه (صدف) مالکی، علیاصغر استخر، محمد (نیما) صالحیپور، داوود آبی و ابوالفضل جهانی؛ نامهای این مجموعه، تنها بخشی از فهرست بلند جوانانی است که در اوج زندگی کشته شدند؛ انسانهایی با شغل، خانواده، آرزو و آیندهای که هرگز فرصت ادامه پیدا نکرد. #جاویدنامان انقلاب ملی ایرانیان