نورالله مرادی، معاون سابق آموزش و مشارکتهای مردمی سازمان حفاظت محیطزیست در یادداشتی نوشت: تجربه نشان داده است افرادی که با یک تالاب، جنگل، رودخانه یا زیستگاه طبیعی خاطره مشترک پیدا میکنند، نسبت به حفاظت از آن احساس مسئولیت بیشتری خواهند داشت.
محیطزیست رویدادمحور میتواند زمینه تحقق مشارکت واقعی مردم را فراهم کند. در این مدل، نقش دولت و سازمان حفاظت محیطزیست از مجری مستقیم به سیاستگذار، تسهیلگر و هماهنگکننده تغییر مییابد و ظرفیتهای اجتماعی، محلی و مردمی فعال میشوند.
خانههای محیطزیست، سازمانهای مردمنهاد، تشکلهای داوطلبانه، دانشگاهها، مدارس، رسانهها، فعالان فرهنگی، بخش خصوصی و جوامع محلی، هر یک میتوانند بخشی از این زنجیره بزرگ مشارکت باشند.
در چنین الگویی، مردم نه برای کمک به یک سازمان اداری، بلکه برای حضور در یک تجربه اجتماعی ارزشمند وارد میدان میشوند و در خلال آن، پیامهای حفاظتی را نیز درونی میکنند.