روزنامه لیبر بلژیک در یادداشتی، وضعیت پیچیده و دشوار یک داور فوتبال و نگاه تماشاگران به او را شرح داده است.
داور وضعیت عجیبی دارد؛ مچگیرها کمین میکنند تا کوچکترین اشتباهی از او سر بزند. هنوز سوت نزده، مورد ظن و اتهام است؛ یا بیش از حد از صحنه دور است، یا بیش از حد مستبد است، یا بیش از حد تحت تاثیر جو قرار دارد، یا به اندازه کافی شجاعت ندارد.
او احتمالا تنها فردی در زمین است که همزمان از او میخواهند هم نامرئی باشد، هم دانای کل و هم حاضر در همهجا.
هیچکس عاشق یک «آوانتاژ» بهموقع و بهجا نمیشود و هیچ تماشاگری پس از بازی به خانه برنمیگردد تا بگوید: «عجب جایگیری فوقالعادهای روی خط اوت در دقیقه ۳۷ داشت!»
یک داور خوب، در جریان بازی حل و ناپدید میشود؛ اما یک داور بد یا صرفا بدشانس، خودِ بازی میشود.
چرا اشتباه داور غیرقابل تحمل است؟
بله، معلوم است که او هم اشتباه میکند؛ درست مثل مدافعی که یار مستقیمش را گم میکند، مهاجمی که دروازه خالی را به آسمان میکوبد یا مربیای که تنها بازیکن خلاق زمین را تعویض میکند.
جزییات بیشتر را در سایت
iranintl.com بخوانید