روایت شما از بحران اقتصادی و زندگی در آتشبس- پنجشنبه ۱۴ خرداد:
به موضوع کمبود کاغذ باطله و افزایش قیمت کتابها کمتر توجه شده. قیمت کتاب از ۶۰۰ هزار تومان رسیده به یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان.
شش ماه پیش میشد با کالابرگی که میدهند ماست، تخممرغ و روغن خرید، اما حالا روغن یکلیتری بالای یک میلیون، تخممرغ دانهای ۲۵ هزار، ماست ۲.۵ کیلویی حدود نیم میلیون و پنیر ۴۰۰ گرمی ۱۸۰ هزار تومان است. این غذای ساده ما بود که دیگر قابل خرید نیست.
از الیگودرز پیام میدهم؛ بسته چایی که ۳۶۵ هزار تومان بود، الان شده یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان.
افزایش قیمتها روز به روز شده. نه میتوانیم بیرون برویم و نه در خونه راحت بنشینیم. همه چیز گران شده. از نان سفره تا سادهترین خوراکی و نوشیدنی در کافه. نان سنگگ بالای ۲۰ هزار تومان است. اسپرسوی ۵۰ هزار تومانی هم به ۱۲۰ هزار تومان رسیده.
من شغلم خیاطی است. قبل جنگ نخ میخریدم دوکی ۷۰ هزار تومان، الان شده دوکی ۲۰۰ هزار تومان.
مرغ کیلویی ۴۰۰ هزار تومان، تخم مرغ دانهای ۲۰ هزار تومان، سس مایونز ۴۳۰ هزار تومان، سیبزمینی کیلویی ۷۵ هزار تومان.
از تبریز پیام میدهم؛ انسولین بهشدت افزایش قیمت داشته و بیمه ۱۰ درصد هزینهاش را هم پرداخت نمیکند.
من ۱۷ سالم است و الان باید بهترین سالهای زندگیم باشد اما واقعا روزی نیست که به یاد جاویدنامها گریه نکنم، بهترین سالهای زندگیمان در افسردگی گذشت.
من هنوز بچهام و نباید دغدغه هزینههای زندگی را داشته باشم، اما گرانی باعث شده حتی روز تولدم هم با یک کیک یزدی ساده جشن بگیرم تا خرجی روی دوش خانوادهام نگذارم. وقتی بچهها نگران هزینهها میشوند، یعنی اوضاع اصلا خوب نیست.
داروهای کودکان بیش فعال و اوتیسم نایاب شده. موارد موجود تنها نمونههای ایرانی و فاقد کیفیت است. قرص ریتالین خارجی مهمترین دارویی است که از چند ماه پیش پیدا نمیشود. بعضی کودکان مبتلا، دچار مشکلات روحی روانی و در مراکز و بخشهای روانپزشکی بستری شدهاند.
تابآوری اقتصادی ۷۰ درصد مردم ایران ظرف نهایت دو ماه دیگه تمام خواهد شد. این موضوع هم قابل مدیریت نیست، چون مردم دیگه چیزی ندارند که بخواهند با صرفهجویی و نخوردن و نپوشیدن زنده بمانند. خیلیها هم بیکارند. اگر هم درآمدی داشته باشند، کفاف زندگی را نمیدهد.
به موضوع کمبود کاغذ باطله و افزایش قیمت کتابها کمتر توجه شده. قیمت کتاب از ۶۰۰ هزار تومان رسیده به یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان.
شش ماه پیش میشد با کالابرگی که میدهند ماست، تخممرغ و روغن خرید، اما حالا روغن یکلیتری بالای یک میلیون، تخممرغ دانهای ۲۵ هزار، ماست ۲.۵ کیلویی حدود نیم میلیون و پنیر ۴۰۰ گرمی ۱۸۰ هزار تومان است. این غذای ساده ما بود که دیگر قابل خرید نیست.
از الیگودرز پیام میدهم؛ بسته چایی که ۳۶۵ هزار تومان بود، الان شده یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان.
افزایش قیمتها روز به روز شده. نه میتوانیم بیرون برویم و نه در خونه راحت بنشینیم. همه چیز گران شده. از نان سفره تا سادهترین خوراکی و نوشیدنی در کافه. نان سنگگ بالای ۲۰ هزار تومان است. اسپرسوی ۵۰ هزار تومانی هم به ۱۲۰ هزار تومان رسیده.
من شغلم خیاطی است. قبل جنگ نخ میخریدم دوکی ۷۰ هزار تومان، الان شده دوکی ۲۰۰ هزار تومان.
مرغ کیلویی ۴۰۰ هزار تومان، تخم مرغ دانهای ۲۰ هزار تومان، سس مایونز ۴۳۰ هزار تومان، سیبزمینی کیلویی ۷۵ هزار تومان.
از تبریز پیام میدهم؛ انسولین بهشدت افزایش قیمت داشته و بیمه ۱۰ درصد هزینهاش را هم پرداخت نمیکند.
من ۱۷ سالم است و الان باید بهترین سالهای زندگیم باشد اما واقعا روزی نیست که به یاد جاویدنامها گریه نکنم، بهترین سالهای زندگیمان در افسردگی گذشت.
من هنوز بچهام و نباید دغدغه هزینههای زندگی را داشته باشم، اما گرانی باعث شده حتی روز تولدم هم با یک کیک یزدی ساده جشن بگیرم تا خرجی روی دوش خانوادهام نگذارم. وقتی بچهها نگران هزینهها میشوند، یعنی اوضاع اصلا خوب نیست.
داروهای کودکان بیش فعال و اوتیسم نایاب شده. موارد موجود تنها نمونههای ایرانی و فاقد کیفیت است. قرص ریتالین خارجی مهمترین دارویی است که از چند ماه پیش پیدا نمیشود. بعضی کودکان مبتلا، دچار مشکلات روحی روانی و در مراکز و بخشهای روانپزشکی بستری شدهاند.
تابآوری اقتصادی ۷۰ درصد مردم ایران ظرف نهایت دو ماه دیگه تمام خواهد شد. این موضوع هم قابل مدیریت نیست، چون مردم دیگه چیزی ندارند که بخواهند با صرفهجویی و نخوردن و نپوشیدن زنده بمانند. خیلیها هم بیکارند. اگر هم درآمدی داشته باشند، کفاف زندگی را نمیدهد.