شاید صاحب غیرت بی‌غرضی پیدا شود که علاج دردی کند. بدل اشتراک، ترک نفاق پیمودن، راه اتّحاد و وفاق و عزّت و وطن‌پرستی مطلوب است.

بازگشت به صفحه اصلی
Iran International ایران اینترنشنالIran International ایران اینترنشنال۱۴۰۵/۰۳/۱۳·۱۱:۳۱·۱۴۰۵/۰۳/۱۳
روایت شما از بحران اقتصادی و زندگی در آتش‌بس- چهارشنبه ۱۳ خرداد:

از دورود لرستان پیام می‌دم؛ تورم به مردم فشار زیادی آورده. حقوق زیر ۵۰ میلیون تومان دیگه کفاف یک زندگی ۴ نفره رو نمی‌ده.

من یک کارمندم با حقوق ۲۰ میلیون تومان. نصفش این دستمزد می‌ره برای اجاره خونه، نصفش هم خرج دارو و دکتر می‌کنم، دیگه برای خوراک و پوشاک چیزی نمی‌مونه.

از اصفهان پیام می‌دم؛ ۵۱ سالمه و مدام از درد دست و پاهام رنج می‌برم. یک هفته پیش رفتم پیش یک دکتر ارتوپد پول ویزیتش یک میلیون تومان بود. دو تا عکس برام نوشت هر کدوم ۴ میلیون هزینه داشت. پول نداشتم قیدش رو زدم.

متاسفانه اوضاع کار نیروهای پروژه‌ای خراب شده و محاصره اقتصادی آمریکا هم بسیار اوضاع را بدتر کرده. ۷۰ درصد نیروهای پروژه‌ای بیکار شده‌اند. ادامه این وضعیت غیرقابل تحمل شده.

یک عدد بستنی ساده شده ۸۰ هزار تومان آب معدنی ۱.۵ لیتری شده ۳۵ هزار تومان.

اکثر مراکز اوتیسم اصفهان هزینه خدماتشون رو ۸۰ درصد افزایش قیمت دادن و خیلی خلوت شده مراکز.

از اول ماه که حقوق گرفتم تا آخر ماه برام سه میلیون بیشتر نمونده. با این وضعیت باید با نون و آب خودمون رو سیر کنیم.

دارو کم شده و به شدت گرون. بیمه هم تقریبا هیچ کاری نمی‌کنه. هیچکدوم از ویزیت‌ها، درمان‌ها و آزمایشات رو پوشش نمی‌ده. نسخه ماهانه ۲۰۰ هزار تومان به یک میلیون و ۳۵۰ هزار تومان افزایش پیدا کرده.

از شهرضا پیام می‌دم؛ اوضاع خیلی عجیبه. از تراژیک گذشته، دارک کمدی شده. دیگه تورم نیست، ورم و کوفتگیه. به کجا قراره ختم شه اوضاع؟ اصلا ختم می‌شه؟