روایت شما از زندگی در دوران پس از انقلاب ملی و جنگ - چهارشنبه ۱۳ خرداد
امروز بیش از هر زمان دیگری به یاد داشته باشیم که درد یک نفر، درد همه و آرامش هر خانه، آرزوی همه ماست. در میان هیاهو اخبار و نگرانیها دست یکدیگر را رها نکنیم. به هم امید بدهیم و باور داشته باشیم که هیچ شبی ماندگار نیست.
آمریکا و جمهوریاسلامی جفتشون علنا دارن به هم حمله میکنن ولی بازم معتقدن که آتشبس نقض نشده و باز حرف از مذاکره میزنن. انگار این وسط فقط ما مردم ایران قربانی بودیم.
من فکر میکردم جنگ بشه اینا نابود میشن، برای همین هر روز دعا میکردم جنگ بشه. الان ولی اصلا دلم نمیخواد دوباره جنگ شروع شه، چون فقط ما مردمیم که آسیب میبینیم؛ از جنگ فقط آسیبهای فکری و روانی و اقتصادی به ما میرسه.
من ۱۴ سالمه، باید تو این سن دنبال درس و بازی و آیندهنگری باشم ولی افتادم دنبال اخبار، از یه کانال به کانال دیگه و از یه شبکه به شبکه دیگه. خسته شدم از این زندگی.
آقای ترامپ، شما با اون همه ادعا دو ماه نتونستی این رژیم آدمکش رو تحمل کنی و کم آوردی جلوشون، میخوای باهاشون صلح کنی. حالا ببین ما ایرانیها چطوری اینها رو ۴۷ سال تحمل کردیم. زنده باد ایران ایرانی.
من یک نوجوان ۱۲ ساله هستم، الان ۴ ساله میخوام یک پیاسفایو بخرم، تقریبا پولش جور شده بود اما همهچی گرون شد. الان پلیاستیشن که دیگه هیچ، حتی مرغ و گوشت هم نمیتونیم راحت تهیه کنیم.
اگر جمهوری اسلامی از این به بعد پول نفت رو هم خرج رفاه کشور بکنه و تمام مردم ایران ثروتمند بشن، باز هم دغدغه ما نابودی جمهوری اسلامیه.
میخوام بدونم مگر ابرقدرتهای اروپایی چه پشتپردهای با جمهوری اسلامی دارن که با وجود این همه کشتار، اعدام، سلاخی و نقض حقوقبشر در درون کشور و حملات تروریستی در خارج، باز با جمهوریاسلامی مصالحه و مماشات میکنن؟
ترامپ برعکس نتانیاهو هیچ شناختی از این حکومت نداره. این تروریستهایی که جان آدمها رو به راحتی میگیرن و زندگی ما رو با خاک یکسان کردن رو نمیشه با دیپلماسی باهاشون برخورد کرد.
ما مردم ایران غیرت خودمون رو دیماه نشون دادیم. هزار بار دیگه هم باشه میایم کف خیابون و حقمون رو میگیریم.