شاید صاحب غیرت بی‌غرضی پیدا شود که علاج دردی کند. بدل اشتراک، ترک نفاق پیمودن، راه اتّحاد و وفاق و عزّت و وطن‌پرستی مطلوب است.

بازگشت به صفحه اصلی
Iran International ایران اینترنشنالIran International ایران اینترنشنال۱۴۰۵/۰۳/۱۲·۱۰:۰۱·۱۴۰۵/۰۳/۱۲
روایت شما از بحران اقتصادی و زندگی در آتش‌بس- سه‌شنبه ۱۲ خرداد:

زاهدان تشنه است؛ در گرمای طاقت‌فرسای خرداد برخی محله‌ها مثل خیابان خیام ‌مسجد مکی منازل اطراف مسجد حتی یک قطره آب ندارن. نزدیک به دو ماه آب شرب ندارند. مردم برای آشامیدن، پخت‌وپز و حتی بهداشت اولیه در مضیقه‌اند. بی‌توجهی به این بحران، زندگی هزاران نفر را فلج کرده.

هواپیمایی آسمان از ابتدای جنگ پرداخت حقوق به پرسنل خودش رو متوقف کرده. می‌گن پول نیست، دولت هم پول نداره.

به نظرم مردم ایران فقط در زبان از حمله آمریکا ناامید شدن چون هیچ کس چسب پنجره‌هاش رو بعد آتش‌بس نکنده.

برای ۲۰ لیتر بنزین ۴ ساعت در صف هستیم.

خیلی اجناس گرون شده. ماست معمولی ۴۰۰ هزار تومانه. در هر وعده فقط بخواهی نان و ماست بخوری باید ماهی ۱۰ میلیون هزینه کنی.

از کاشان پیام می‌دم؛ روغن شده ۵۰۰ هزار تومان. رفتم مغازه یک روغن، ماکارونی و یه سویا برداشتم ۱.۵ میلیون تومان کارت کشیدم. دیگه حتی توان زندگی فقیرانه هم نداریم.

از دورود لرستان پیام می‌دم؛ دینام پژو پارس شده ۱۳ میلیون تومان. مردم توان خرید ندارند.

در مشهد یک ورق آنتی‌هیستامین شده ۳۰ هزار تومان، پنجشنبه گرفتم ۲۷ هزار و ۷۰۰، جمعه گرفتم ۲۸ هزار و ۱۰۰ تومن، الان گرفتم ۳۰ هزار تومان.

من یک مرد ۴۰ ساله راننده کامیون با چهار فرزند هستم، از روزی که جنگ شروع شده تا الان بیکارم، هرجا هم زنگ می‌زنم برای کار جواب رد بهم می‌دهند. طلاهای زن و بچه‌م را فروختم که تا الان دوام آوردم، اگر همین‌طور پیش برود مجبورم کلیه‌م را بفروشم.