از نقد تا تقدیر؛ گامی رو به جلو در اطلاعرسانی مذاکرات
چند روز پیش در این خبرگزاری، به ضعف اطلاعرسانی پیرامون روند تبادل پیامهای دیپلماتیک میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده پرداختیم. آن نقد نه از سر مخالفت با اصل مذاکره یا ضرورت حفظ محرمانگیهای دیپلماتیک، بلکه با این باور مطرح شد که در عصر ارتباطات، خلأ اطلاعرسانی رسمی میتواند به سرعت با شایعات، روایتهای ناقص و تحلیلهای جهتدار پر شود و افکار عمومی را در معرض سردرگمی قرار دهد.
امروز اما نشانههایی از اصلاح این وضعیت به چشم میخورد؛ نشانههایی که شایسته توجه و قدردانی است. در روزهای اخیر، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه و سخنگوی تیم مذاکرهکننده، با حضورهای مکرر در رسانه ملی و انجام گفتوگوهای خبری، تلاش کرده است تا در چارچوب ملاحظات دیپلماتیک، افکار عمومی را از روند مذاکرات و مواضع جمهوری اسلامی ایران آگاه سازد.
همزمان، محمدباقر قالیباف نیز با انتشار مواضع و دیدگاههای رسمی در فضای مجازی، به سهم خود در شفافسازی خطوط قرمز و مطالبات جمهوری اسلامی ایران نقشآفرینی کرده است.
البته این به معنای پایان نقدها نیست. همچنان میتوان انتظار داشت که سازوکار اطلاعرسانی مذاکرات منسجمتر، برنامهریزیشدهتر و پیشدستانهتر عمل کند. اطلاعرسانی نباید صرفاً واکنشی به شایعات یا اخبار منتشرشده از سوی طرفهای مقابل باشد، بلکه باید بخشی از راهبرد کلان مذاکرات محسوب شود.
چند روز پیش در این خبرگزاری، به ضعف اطلاعرسانی پیرامون روند تبادل پیامهای دیپلماتیک میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده پرداختیم. آن نقد نه از سر مخالفت با اصل مذاکره یا ضرورت حفظ محرمانگیهای دیپلماتیک، بلکه با این باور مطرح شد که در عصر ارتباطات، خلأ اطلاعرسانی رسمی میتواند به سرعت با شایعات، روایتهای ناقص و تحلیلهای جهتدار پر شود و افکار عمومی را در معرض سردرگمی قرار دهد.
امروز اما نشانههایی از اصلاح این وضعیت به چشم میخورد؛ نشانههایی که شایسته توجه و قدردانی است. در روزهای اخیر، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه و سخنگوی تیم مذاکرهکننده، با حضورهای مکرر در رسانه ملی و انجام گفتوگوهای خبری، تلاش کرده است تا در چارچوب ملاحظات دیپلماتیک، افکار عمومی را از روند مذاکرات و مواضع جمهوری اسلامی ایران آگاه سازد.
همزمان، محمدباقر قالیباف نیز با انتشار مواضع و دیدگاههای رسمی در فضای مجازی، به سهم خود در شفافسازی خطوط قرمز و مطالبات جمهوری اسلامی ایران نقشآفرینی کرده است.
البته این به معنای پایان نقدها نیست. همچنان میتوان انتظار داشت که سازوکار اطلاعرسانی مذاکرات منسجمتر، برنامهریزیشدهتر و پیشدستانهتر عمل کند. اطلاعرسانی نباید صرفاً واکنشی به شایعات یا اخبار منتشرشده از سوی طرفهای مقابل باشد، بلکه باید بخشی از راهبرد کلان مذاکرات محسوب شود.
