مدیر یک مرکز دیالیز تعطیلشده در تهران در گفتوگو با خبرگزاری مهر توضیح داد که دستگاههای دیالیز و صافیهای آنها مشمول تحریم نیستند، اما دو شرکت داخلی که مدعی تولید این تجهیزات هستند، وارد حوزه واردات و فروش انحصاری دستگاهها نیز شدهاند، از ارز دولتی بهره میبرند و قیمت صافیها و سایر ملزومات را افزایش دادهاند؛ به این ترتیب مراکز دیالیز از چند جهت زیر فشار قرار گرفتهاند.
او افزود که سازمانهای بیمهگر، از جمله بیمه سلامت و تأمین اجتماعی، مطالبات تقریباً نهماهه این مراکز را پرداخت نمیکنند و در پاسخ به پیگیریها به شرایط تحریم و جنگ استناد میکنند؛ در عین حال از مراکز انتظار دارند که خدمات دیالیز را بهموقع و با کیفیت ارائه دهند. از سوی دیگر، دانشگاههای علوم پزشکی نیز بر مراکز فشار میآورند و ایرادات مختلفی مطرح میکنند. علاوه بر این، هر مرکز ماهانه یکصد میلیون تومان بابت دفع پسماند پزشکی پرداخت میکند، در حالی که این وظیفه قانوناً بر عهده شهرداریهاست.
مدیر این مرکز تأکید کرد که مطالبات معوق از سازمانهای بیمهگر که از شهریور سال گذشته انباشته شده، اکنون به دلیل کاهش ارزش ریال از نظر واقعی بخش بزرگی از ارزش خود را از دست داده است؛ با این حال اگر همین مبالغ بهسرعت تسویه شوند، مراکز حاضر به ادامه فعالیت خواهند بود و بیماران دیالیزی دچار سردرگمی نخواهند شد.
مدیر یک مرکز تعطیل شده دیالیز در تهران به مهر: دستگاههای دیالیز و صافیهای این دستگاهها تحریم نیستند اما ۲ شرکت داخلی که تولید تجهیزات میکنند و مدعی انجام صفر تا صدی کارها هستند، به کار واردات و فروش انحصاری دستگاهها هم ورود کردهاند و از آن طرف هم از ارز دولتی استفاده میکنند و صافیها و. را گران کردهاند و همه جوره مراکز را تحت فشار گذاشتهاند.
الان بیمهها طلب حدود ۹ ماه اخیرمان را نمیدهند و وقتی به بیمه سلامت و تأمین اجتماعی برای وصول مطالباتمان مراجعه میکنیم، میگویند وضعیت تحریم شدید و جنگی است اما در همین وضعیت جنگی از مراکز توقع دارند که بیمار را سر وقت و عالی دیالیز کنیم؛ از آن طرف که به بیمهها فشار میآوریم، دانشگاههای علوم پزشکی به ما فشار میآورند و ایرادات مختلف میگیرند؛ از طرفی در هر مرکز برای پسماند، ماهیانه ۱۰۰ میلیون تومان پول میدهیم، در صورتی که وظیفه شهرداریهاست که پسماند عفونی را امحا کنند.
مطالباتمان از سازمانهای بیمهگر مثل تأمین اجتماعی و بیمه سلامت که از شهریور سال گذشته است، الان از لحاظ ریالی ارزشی ندارد ولی باز هم اگر فوری تسویه شود، راضی هستیم چون مجبور به تعطیلی مراکز و سردرگمی بیماران دیالیزی نخواهیم شد.