بازدارندگی تکمیلی؛ فرمول جدید قدرت چین
رقابت میان قدرتهای بزرگ وارد مرحله تازهای شده است؛ مرحلهای که در آن برتری کشورها دیگر فقط با تعداد ناوهای جنگی یا برد موشکها سنجیده نمیشود.
بازدارندگی در معنای کلاسیک، یعنی «بالا بردن هزینه جنگ» برای طرف مقابل تا تصمیم به درگیری نگیرد. اما در الگوی جدید چین، این هزینه فقط با سلاح افزایش نمییابد؛ بلکه با شبکهای از ابزارها بالا میرود.
در نگاه چین، عناصر قدرت باید «با هم» کار کنند. اگر کشوری همزمان قدرت نظامی قابل توجه، زنجیره تأمین قدرتمند، فناوری پیشرفته و روابط سیاسی فعال داشته باشد، بازدارندگی آن چند برابر میشود.
چین در خاورمیانه همان مدل چندلایه را پیگیری میکند، اما با یک تفاوت مهم: پکن به طور کلی تلاش کرده نقش خود را بیشتر بر پایه اقتصاد و دیپلماسی تعریف کند تا حضور نظامی گسترده.
رقابت میان قدرتهای بزرگ وارد مرحله تازهای شده است؛ مرحلهای که در آن برتری کشورها دیگر فقط با تعداد ناوهای جنگی یا برد موشکها سنجیده نمیشود.
بازدارندگی در معنای کلاسیک، یعنی «بالا بردن هزینه جنگ» برای طرف مقابل تا تصمیم به درگیری نگیرد. اما در الگوی جدید چین، این هزینه فقط با سلاح افزایش نمییابد؛ بلکه با شبکهای از ابزارها بالا میرود.
در نگاه چین، عناصر قدرت باید «با هم» کار کنند. اگر کشوری همزمان قدرت نظامی قابل توجه، زنجیره تأمین قدرتمند، فناوری پیشرفته و روابط سیاسی فعال داشته باشد، بازدارندگی آن چند برابر میشود.
چین در خاورمیانه همان مدل چندلایه را پیگیری میکند، اما با یک تفاوت مهم: پکن به طور کلی تلاش کرده نقش خود را بیشتر بر پایه اقتصاد و دیپلماسی تعریف کند تا حضور نظامی گسترده.
