اطلاعرسانی توهینآمیز مذاکرات به مردم ایران را تمام کنید
بار دیگر شاهد شکافی عمیق میان آنچه باید در عرصه اطلاعرسانی یکی از مهمترین پروندههای سیاست خارجی کشور رخ دهد و آنچه در عمل رخ میدهد، هستیم. مذاکرات ایران و آمریکا به لطف کمکاریها و اشتباهات متولیان امر امروز به عرصهای برای مانور رسانههای بیگانه تبدیل شده است. جای تعجب نیست که مردم حتی اخبار سفر رئیس مجلس و وزیر خارجه به قطر را هم باید از شبکههایی متوجه شوند که سالهاست موضعی خصمانه علیه نظام و ملت ایران دارند.
وزارت امور خارجه به عنوان دستگاه اصلی سیاست خارجی و مجلس شورای اسلامی با توجه به ریاست رئیس قوه مقننه بر تیم مذاکرهکننده در این میدان اطلاعرسانی غایباند، ساکتاند یا آنقدر دیر و مبهم عمل میکنند که عملاً مرجعیت خود را واگذار کردهاند. نتیجه؟ مردم در سردرگمی، رسانههای داخلی در انفعال و فضای عمومی کشور در اختیار جریانهایی قرار گرفته که هیچ دلسوزی برای این ملت ندارند. این نه سهلانگاری که تراژدی مدیریت رسانهای است.
اگر خبری هست باید درست، شفاف، بهموقع و از طریق مراجع رسمی و متولی اعلام شود. اگر خبری نیست، باید گفت «خبری نیست». اگر مذاکرات حساس است، حساسیت آن اقتضای شفافیت بیشتر دارد نه پنهانکاری بیشتر. بساط «منبع آگاه» در موضوعی که با این اهمیت باید یکبار برای همیشه برچیده شود. مردم ایران بیدارند و حق دارند بدانند چه بر سر سرنوشتشان میآید.
دستگاه عریض و طویل اطلاعرسانی دیپلماسی کشور و مجلس باید هرچه سریعتر این رویه فشل، منفعل و غیرحرفهای را اصلاح کند. واگذاری میدان اطلاعرسانی به دشمنان ملت خیانت به هوشیاری مردم است. مرجعیت واقعی باید به داخل کشور بازگردد، با خبرهای مستند، شفاف و بههنگام. دیگر نه منبع آگاه بسنده است نه سکوت و نه خبر دیرهنگام.
بار دیگر شاهد شکافی عمیق میان آنچه باید در عرصه اطلاعرسانی یکی از مهمترین پروندههای سیاست خارجی کشور رخ دهد و آنچه در عمل رخ میدهد، هستیم. مذاکرات ایران و آمریکا به لطف کمکاریها و اشتباهات متولیان امر امروز به عرصهای برای مانور رسانههای بیگانه تبدیل شده است. جای تعجب نیست که مردم حتی اخبار سفر رئیس مجلس و وزیر خارجه به قطر را هم باید از شبکههایی متوجه شوند که سالهاست موضعی خصمانه علیه نظام و ملت ایران دارند.
وزارت امور خارجه به عنوان دستگاه اصلی سیاست خارجی و مجلس شورای اسلامی با توجه به ریاست رئیس قوه مقننه بر تیم مذاکرهکننده در این میدان اطلاعرسانی غایباند، ساکتاند یا آنقدر دیر و مبهم عمل میکنند که عملاً مرجعیت خود را واگذار کردهاند. نتیجه؟ مردم در سردرگمی، رسانههای داخلی در انفعال و فضای عمومی کشور در اختیار جریانهایی قرار گرفته که هیچ دلسوزی برای این ملت ندارند. این نه سهلانگاری که تراژدی مدیریت رسانهای است.
اگر خبری هست باید درست، شفاف، بهموقع و از طریق مراجع رسمی و متولی اعلام شود. اگر خبری نیست، باید گفت «خبری نیست». اگر مذاکرات حساس است، حساسیت آن اقتضای شفافیت بیشتر دارد نه پنهانکاری بیشتر. بساط «منبع آگاه» در موضوعی که با این اهمیت باید یکبار برای همیشه برچیده شود. مردم ایران بیدارند و حق دارند بدانند چه بر سر سرنوشتشان میآید.
دستگاه عریض و طویل اطلاعرسانی دیپلماسی کشور و مجلس باید هرچه سریعتر این رویه فشل، منفعل و غیرحرفهای را اصلاح کند. واگذاری میدان اطلاعرسانی به دشمنان ملت خیانت به هوشیاری مردم است. مرجعیت واقعی باید به داخل کشور بازگردد، با خبرهای مستند، شفاف و بههنگام. دیگر نه منبع آگاه بسنده است نه سکوت و نه خبر دیرهنگام.