اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجهی ایران، در واکنش به اظهارات فریدریش مرتس گفت که این موضعگیری نمونهای آشکار از ریاکاری است. به گفتهی بقایی، حملات علنی آمریکا و اسرائیل به تأسیسات هستهای ایران نه با محکومیت، بلکه با توجیه و عذرتراشی روبهرو میشود؛ اما همین صداها به محض وقوع عملیاتی که ادعا میشود ساختگی بوده — و حتی امارات متحدهی عربی نیز آن را رسماً به ایران نسبت نداده — ناگهان به زبان «حقوق بینالملل» و «امنیت منطقهای» متوسل میشوند. بقایی افزود که اگر حملات به تأسیسات هستهای برای مردم منطقه خطرناک است، این اصل باید بهطور یکسان برای همهی کشورها اعمال شود، نه تنها زمانی که به منافع سیاسی غرب خدمت میکند. او این نوع عدالت گزینشی را به قاضی آدام در داستان «کوزهی شکسته» اثر هاینریش فون کلایست تشبیه کرد؛ مردی که خود مرتکب خطایی نابخشودنی شده، اما با تکبر و توجیهگری، جسارت نشستن بر جایگاه قضاوت را دارد.
المتحدث بإسم الخارجية الإيرانية إسماعيل بقائي:
السيد فريدريش ميرز، النفاق صارخ. فالهجمات العلنية التي تشنها الولايات المتحدة والنظام الإسرائيلي على المنشآت النووية الإيرانية المحصنة لا تُقابل بالإدانة، بل بالأعذار والتبريرات. ومع ذلك، عندما تقع عملية يُزعم أنها عملية مُفبركة - والتي رفضت حتى الإمارات العربية المتحدة نسبها رسمياً إلى إيران - تلجأ هذه الأصوات نفسها فجأة إلى لغة "القانون الدولي" و"الأمن الإقليمي" الرنانة.
إذا كانت الهجمات على المنشآت النووية تهدد شعوب المنطقة، فيجب أن ينطبق هذا المبدأ بالتساوي على جميع الدول - وليس فقط عندما يخدم المصلحة السياسية للغرب.
هذا الإحساس الانتقائي بالعدالة يذكرنا بالقاضي آدم في قصة هاينريش فون كلايست "الإبريق المكسور": رجل يستدعي سوء سلوكه الذي لا يغتفر عملياً إصدار حكم، ولكنه، في غطرسة وتبرير ذاتي، يتجرأ على أخذ مكانه على منصة القضاء.
ترجمه ماشینی
اسماعیل بقایی سخنگوی وزارت امور خارجه ایران:
آقای فردریش مرز، ریاکاری آشکار است. حملات علنی ایالات متحده و رژیم اسرائیل به تأسیسات هستهای غنی شده ایران با محکومیت مواجه نمیشود، بلکه با بهانهگیری و توجیه است. با این حال، زمانی که عملیات ساختگی صورت می گیرد – که حتی امارات از نسبت دادن رسمی آن به ایران امتناع می ورزد – همین صداها ناگهان به زبان پر طنین «حقوق بین المللی» و «امنیت منطقه ای» متوسل می شوند.
اگر حمله به تاسیسات هسته ای مردم منطقه را تهدید می کند، این اصل باید به طور یکسان در مورد همه کشورها - نه فقط زمانی که منافع سیاسی غرب را تامین می کند - اعمال شود.
این احساس گزینشی عدالت، یادآور قاضی آدام در داستان «کوزه شکسته» هاینریش فون کلایست است: مردی که عملاً بد رفتاری غیرقابل بخشش او قضاوت را می طلبد، اما با تکبر و توجیه خود جرأت می کند جای خود را روی نیمکت بگیرد.
آقای فردریش مرز، ریاکاری آشکار است. حملات علنی ایالات متحده و رژیم اسرائیل به تأسیسات هستهای غنی شده ایران با محکومیت مواجه نمیشود، بلکه با بهانهگیری و توجیه است. با این حال، زمانی که عملیات ساختگی صورت می گیرد – که حتی امارات از نسبت دادن رسمی آن به ایران امتناع می ورزد – همین صداها ناگهان به زبان پر طنین «حقوق بین المللی» و «امنیت منطقه ای» متوسل می شوند.
اگر حمله به تاسیسات هسته ای مردم منطقه را تهدید می کند، این اصل باید به طور یکسان در مورد همه کشورها - نه فقط زمانی که منافع سیاسی غرب را تامین می کند - اعمال شود.
این احساس گزینشی عدالت، یادآور قاضی آدام در داستان «کوزه شکسته» هاینریش فون کلایست است: مردی که عملاً بد رفتاری غیرقابل بخشش او قضاوت را می طلبد، اما با تکبر و توجیه خود جرأت می کند جای خود را روی نیمکت بگیرد.
