روایت شما از بحران اقتصادی در آتشبس- یکشنبه ۲۷ اردیبهشتماه
واقعا دیگه هیچ امیدی ندارم. سه ماهه بهخاطر قطعی اینترنت بیکار موندیم. پهنای باند اینقدر کمه که نه فیلترشکن جواب داده و نه اینترنتپرو.
من مدرس آنلاین زبان بودم. الان دو ماه گذشته و حتی یک کلاس هم نتونستم برگزار کنم. از پساندازم فقط دو میلیون تومان مونده و نمیتونم کار هم پیدا کنم.
منم مثل خیلی از هموطنان بیکار شدم و برای ادامه زندگی، با قسط و قرض یه کامیون خریدم. اما سوخت کامیون خیلی کمه و ناچارم یک لیتر گازوئیل رو ۵۰ تا ۷۵ هزار تومان بخرم که اصلاً مقرونبهصرفه نیست. از یه طرف از بیکاری دارم دیوونه میشم و از طرف دیگه شرمنده زن و بچه شدم.
اسنپ سوار شدم، کنارم روپوش پزشکی و چند تا کتاب دیدم. راننده جوان گفت که دانشجو هست و اوقات بین کلاس و بیمارستان اسنپ کار میکند.
دلم میخواد خون گریه کنم. سه ماه هست که بیکارم. پانزده روز دیگه باید خونه ۵۰ متری استیجاری رو تحویل بدم، در حالی که اجاره و ودیعه سر به فلک کشیده و من فقط صد میلیون تومان پول ودیعه بیشتر ندارم.
من و همسرم تریدر هستیم و اول زندگی مشترکمونه. از جنگ ۱۲ روزه تا الان همش از جیب، اجاره و هزینههامون رو دادیم. اما دیگه نمیدونیم باید چکار کنیم. امیدوارم این همه سختی و مشکلات نتیجهاش برگشت پهلوی باشه.
۱۰ تیکه فیلهمرغ، ۴ تیکه بوقلمون و یک شانه تخممرغ شد شش میلیون و ۳۰۰ هزار تومان. واقعا باورنکردنیه.
دانشجو علوم پزشکی تهران هستم. متاسفانه هیچ دسترسی به اینترنت آزاد و بینالملل برای دانشجویان در نظر گرفته نشده. مقالات، پروژهها و پایاننامههای ما بهخاطر نداشتن دسترسی به چیزی که حق طبیعی هر انسانی است، ناتمام مونده.
واقعا دیگه هیچ امیدی ندارم. سه ماهه بهخاطر قطعی اینترنت بیکار موندیم. پهنای باند اینقدر کمه که نه فیلترشکن جواب داده و نه اینترنتپرو.
من مدرس آنلاین زبان بودم. الان دو ماه گذشته و حتی یک کلاس هم نتونستم برگزار کنم. از پساندازم فقط دو میلیون تومان مونده و نمیتونم کار هم پیدا کنم.
منم مثل خیلی از هموطنان بیکار شدم و برای ادامه زندگی، با قسط و قرض یه کامیون خریدم. اما سوخت کامیون خیلی کمه و ناچارم یک لیتر گازوئیل رو ۵۰ تا ۷۵ هزار تومان بخرم که اصلاً مقرونبهصرفه نیست. از یه طرف از بیکاری دارم دیوونه میشم و از طرف دیگه شرمنده زن و بچه شدم.
اسنپ سوار شدم، کنارم روپوش پزشکی و چند تا کتاب دیدم. راننده جوان گفت که دانشجو هست و اوقات بین کلاس و بیمارستان اسنپ کار میکند.
دلم میخواد خون گریه کنم. سه ماه هست که بیکارم. پانزده روز دیگه باید خونه ۵۰ متری استیجاری رو تحویل بدم، در حالی که اجاره و ودیعه سر به فلک کشیده و من فقط صد میلیون تومان پول ودیعه بیشتر ندارم.
من و همسرم تریدر هستیم و اول زندگی مشترکمونه. از جنگ ۱۲ روزه تا الان همش از جیب، اجاره و هزینههامون رو دادیم. اما دیگه نمیدونیم باید چکار کنیم. امیدوارم این همه سختی و مشکلات نتیجهاش برگشت پهلوی باشه.
۱۰ تیکه فیلهمرغ، ۴ تیکه بوقلمون و یک شانه تخممرغ شد شش میلیون و ۳۰۰ هزار تومان. واقعا باورنکردنیه.
دانشجو علوم پزشکی تهران هستم. متاسفانه هیچ دسترسی به اینترنت آزاد و بینالملل برای دانشجویان در نظر گرفته نشده. مقالات، پروژهها و پایاننامههای ما بهخاطر نداشتن دسترسی به چیزی که حق طبیعی هر انسانی است، ناتمام مونده.