نشست بریکس در دهلینو زیر سایه جنگ علیه ایران، به میدان تقابل روایتها تبدیل شد؛ جایی که عراقچی با دیپلماسی فعال، تلاش کرد موازنه نشست را به سود تهران تغییر دهد.
در جریان نشست بریکس ایران در سه حوزه موفق عمل کرد، نخست اینکه تبدیل ایران از «متهم» به «مدعی»؛ تهران توانست فضای نشست را از تمرکز بر اقدامات متقابل ایران، به سمت اصل تجاوز و نقش حامیان منطقهای آن تغییر دهد.
دوم تثبیت ایران بهعنوان بازیگر مؤثر در نظم در حال گذار؛ سخنان عراقچی نشان داد ایران بخشی از طراحی نظم آینده است.
سوم، افزایش وزن ژئوپلیتیک تهران در بریکس؛ حجم رایزنیها، نوع واکنش اعضا نشان داد که ایران اکنون به یکی از پروندههای تعیینکننده در آینده بریکس تبدیل شده است.
نشست دهلینو نشان داد بریکس دیگر صرفاً یک بلوک اقتصادی نیست؛ این مجموعه به تدریج به صحنه رقابت روایتها، بازتعریف ائتلافها و شکلگیری نظم جدید جهانی تبدیل میشود.
در این میان، جمهوری اسلامی ایران تلاش کرد برای تثبیت روایت خود استفاده کند؛ روایتی مبتنی بر مقاومت، چندجانبهگرایی و مقابله با هژمونی غرب. در جریان این نشست یک واقعیت آشکار شد اینکه ایران دیگر صرفاً موضوع تحولات منطقه نیست، بلکه به یکی از بازیگران تأثیرگذار در معادلات نظم جهانیِ در حال گذار تبدیل شده است؛ وضعیتی که بریکس نیز دیگر نمیتواند آن را نادیده بگیرد.